belə asan məğlub olmazsan axı... – deyə-deyə, sürətlə onun yaralarını nəzərdən keçirirdi. Sol tərəfdən başı yarıldığı üçün, saçları qəribə qoxulu nəm qanın içində idi. Sol tərəfdən qolu da qırılmışdı. Artıq huşu tamam getmək üzrə olsa da, Rauf onu qucağına alanda, qırılmış qolunun dəhşətli ağrısından çığırdı və yenidən huşunu itirdi...Toplaşanların içində hadisəni həyəcanla danışan kitab satan oğlan, kifayət qədər şişirtdiyi əhvalatı yekunlaşdırdı:
− Bayaq dükanda dini bir kitabı təhqir elədi. Dedi, təriqətlər hamısı boş şeylərdir. Baxın, belə aldı cəzasını...
* * *
Xəstəxananın qarşısı Eldarın tanış-bilişi ilə dolu idi. İradə xanım sakitləşmək bilmədən, için-için ağlayırdı. Guya onu sakitləşdirməyə gələn yanındakı qadınlar da, gözlərinin yaşını onunkuna qatıb, haray salmışdılar. Nicat bacısının qəzaya uğradığını eşidən kimi, universitetdən icazəsiz qaçıb gəlmişdi. Heç inanmaq istəmirdi. Şəhərdə çoxalan maşınlar və məsuliyyətsiz sürücülər, piyadalar üzündən az qəzanın şahidi olmamışdı. Hətta bir dəfə heç vaxt unuda bilməyəcəyi bir qəza görmüşdü. Yük maşını xıncım etdiyi piyadanın bədəninin parçalarını ətrafa yaymışdı. Nicat onda keçirdiyi stresin daha artığını indi keçirirdi. Bacısını qəzaya uğrayan halda heç cür təsəvvür edə bilmirdi. Fikirləşmək istəyən kimi də, həmin uğursuz gündəki qəza gəlirdi gözünün qarşısına ki, az qalırdı dəhşətdən qışqırsın. Hərdən yola getməyib, mübahisə etməklərinə baxmayaraq, Mayanı olduqca çox istəyirdi. Bircə bacısı idi. Hərdən Maya nənəsigilə gedib qonaq qalanda həmin gün elə bilinirdi ki onun yeri. Allah eləməmiş, ona nə isə olsa idi... Bunu heç təsəvvür etmək
istəmirdi. Çox dəhşətli idi. İndi isə gah küncdəki oturacaqda əyləşir, gah da o tərəf-bu tərəfə var-gəl edirdi. Heç kəslə bir kəlmə də kəsməyən Eldar isə qapının ağzındakı sütuna söykənib siqareti-siqaretə calayırdı. Qızının şıltaqlıqları,
şirin gülüşü, hərdən dinc dura bilməyən diliuzunluğu,amma təmiz, mehriban davranışı, zarafatları heç getmirdi gözünün qarşısından.