Qış fəsli idi, sakit oturub dənizə
baxırdım.Amma fikrimdə yalnız
sevdiyim vardı.Hər gün, her an
onunla ilk tanışlığımızı yadıma
salıram. Bilirəm, o qədərdə
həyəcanlı olmadı bizim
görüşümüz,amma görünür
sonunu gözlüyürmüş. Hər şey
onunla telefonda başladı, mən
buna çox adi baxırdım sadəcə
bir tanışlıq deyirdim. İş elə
gətirdi ki, görüşəməli olduq.
Xoşuma gəlmədi desəm yalan
olar.Biz onunla 2 il bir yerdə
olduq. Deyirlər elə bir vaxt olur
ki, sevgidə söz bitir amma men
elə fikirləşmirəm.Biz onunla
hər söhbəti bölüşürdük. Belə
oldu ki, bu qızı başqa
istəyəndə oldu və ailəsidə
razılaşdı.Amma mən hardan
bileydim ki, bu iş bu qədər
uzanar.Qıza mənimlə gəlməsini
yəni mənə qaçmağını
dedim.Qızsa yox mən hər şeyi
özüm həll edəcəm və ailəmi
səninlə evlənməyimə razı
salacam dedi. Məndə bir ara
ona vaxt verdim.Bir ara deyil
çox vaxt keçdi,hardasa 2
həftə.O mənim zənglərimədə
cavab vermirdi. Bəlkə bu
sizinçün az vaxtdı amma sevən
adam üçün çox.Sonrada
nişanlandığını eşitdim. Bu
qədər həyəcanla ondan söz ve
ya bir cavab gözlə sonrada
bunu eşit.Çox ağır idi.Düz
olduğunu bilirdim amma
yenədə inanmaq
istəmirdim.Dostum mənə
heçnə olmaz yaddan
çıxardarsan deyirdi.Nə olsun o
ancaq deyirdi ama qəlbimi n
sızıltısın hiss edən ki, mən
idim. Artıq onun toy günü
idi. .Onun adını heç vaxt
söyləməyəcəyimi deyirdim.
fikirləşirdim ki, sözlə desəm
yenə hirslənəcəm. Amma
qəlbimdə səni sevirəm
deyirdim.Toy haqqında
fikirləşəndə bir şey ağlıma
gəlirdi, ora getmək və hamının
qabağında onu neçə sevdiyimi
demək istəyirdim. Bəlkə onda o
mənim necə real həyatdan
qopduğumu görər.Getdimdə
ama ona yaxınlaşa
bilmədim.Onun o ümüd
paltarında yəni, bəyaz
gəlinlikdə necə yalqız
oturduğunu gördüm.Bir anlığa
dondum, elə bil bir anlığa orda
bir onun yalqız baxışı və bir də
mənim həsrət baxışım qaldı.O
məni görmürdü, mənsə nə
deyəcəyimi unutdum. Ona
baxdıqca ürəyim sanki
yerindən çıxacaq kimi
olurdu.Sonra kiminsə məni
çağırdığını eşitdim.Bu