ordenləriylə, Firəngizin gözəlliyi,
əlaçıqlığı, isməti və məsumluğuyla fəxr etdiyi kimi, Spartakın
erkək şöhrətiylə də qürurlanır.
129
Alya xanım özündən də xeyli bədgüman idi. Danışığında
qəribə bir təzad vardı. Gah Murtuzun adından-sanından,
yüksək dairələrdə hörmətindən, ailələrinin səadətindən
danışırdı, gah da xırda bir şey üstündə bəxtindən
şikayətlənərdi: "Ey, ay Sürəyya, vallah, hərdən deyirəm
neynirdim bu gözəlliyi, bu ağlı, bu fiquranı? Bundansa allah
mənə bir bəxt verəydi".
Otağın o başında Mürşüd Murtuza bərk girişmişdi.
Mürşüdün bayaq Dadaşla tutmayan söhbəti indi Murtuzun
canına görə yağı kimi yayılırdı.
—Bildiz də, Murtuz Balayeviç, Mahmud İsrafiloviçi
zamministr qoydular.
—Sən nə danışırsan? Bəs onun yerinə kimi qoydular?
—Turab Qurbanoviçi.
—Yox əşi? Bəs Turabın yerinə?
—Turab Qurbanoviçin yerinə Zakir Zülfüqaroviçi qoyublar.
Zakir Zülfüqaroviçin yerinə də elə Mahmud İsrafiloviç gəlib.
—Keçəl Həsən, Həsən keçəl?
—Necə? — deyə Mürşüd irişdi, — lap düz deyirsiniz. Bir
balaca dəyiş-düyüş olub. Yerlərini dəyişiblər.
İnzibati dəyişikliklər Murtuzun da azarı idi. Özü də həmişə
bu dəyişikliklərdən narazı qalardı. "Filan yerə filankəsi
qoydular. Pah atonnan, gör dünyanın nə yeridir! Əşi, heç belə
şey olmamışdı..."
Onu da qeyd etmək lazımdır ki, istefaya çıxmış polkovnikin
mənsəb ehtirasları heç də sönməmişdi.
Sürəyya:
—Buyurun süfrənin başına, — dedi.
Nemət başını sındırırdı. "Yaxşı, əsas mən Dadaşı
çağırmışam. Birinci dəfədir bizə gəlib. Amma di gəl ilk badəni
Murtuzun yox, onun sağlığına qaldırsaq, Murtuz Balayeviç
mısmırığını sallayacaq. Alya xanımın qaşqabağı yernən
gedəcək, Sürəyya pörtəcək, mənim də günüm qaralacaq.
Amma o tərəfdən də..."
130
Birdən çıxış yolu tapdı. Dahiyanə çıxış yolu... Caboş
demişkən: qəşəng.
Badəsinə çaxır töküb ayağa qalxdı:
—Mən təklif edirəm, — dedi, — ilk badəni içək tamadanın
sağlığına. Murtuz Balayeviçin sağlığına. Onun ailəsinin
sağlığına. Arzu edək ki, bu xudmani