hünər, müzəffər...". Lap qafiyə çıxdı.
İstədi "əsər" də əlavə etsin, ancaq qorxdu.
Alya:
—Bəsdir, sən allah, ay Nemət, — dedi, — bu oldu lap kult
liçnosti.
Murtuz bir balaca keflənmişdi, bu sözləri eşidəndə ayağa
sıçradı.
—Nemət burda çox danışdı, — dedi. — Belə yaxşı-yaxşı,
yağlı-yağlı sözlər dedi. Mən, əlbəttə, belə-belə sözləri
bilmirəm. Belə qırıldada bilmərəm. İndi neyləyək kulturamız
çatmır, — son cümləni deyib Alyaya baxdı. Alya da ona baxdı.
Bu mənalı baxışmanın mənası bu idi ki, "kulturanın
çatmaması" rişxənd təbiriylə deyilmişdi, təki hamının
mədəniyyəti bizimkiycən olaydı.
—Hə, bir sözlə, hörmətinizə görə sağ olun. Məni çox
təriflədiz, bəlkə layiqindən də artıq, — bu yenə eyni priyom
idi. — Mən indi bacardığımdan xalqıma xidmət eləmişəm.
Cəbhənin odunda-alovunda qanımızı tökəndə, elə biz sizin
kimi çavanların bugünkü firavan gününü fikirləşmişik ki, siz
belə-belə oturasız, kef çəkəsiz, xoşbəxt dolanasız. İndi sizin də
borcunuz odur ki, bu yolda qan tökən adamlara lazımi hörmətizzət
göstərəsiniz. Böyüyün böyük yeri var, kiçiyin kiçik,
134
yoxsa ara qarışıb məzhəb itsə, bu, yaxşı nəticə verməz. Alya, o
ki qaldı, sən deyirsən kult liçnosti, deyir, vallah, o liçnostə də
canım qurban, onun kultuna da.
Murtuzun əqidəsi qəlbinin dəruni guşələrində gizlənir.
"Ararat" konyakının beşinci qədəhindən sonra isə atlanıb ordan
çıxırdı. Müddəaları da çox dəqiq idi...
Deyir dəryalarca qan töküb, adam qırıb? Əcəb eləyib. Xalq
düşmənlərin qırıb qurtarmasaydı Hitleri məğlub edə bilərdi?
...Masanın arxasından durdular.
Dadaş yenidən pəncərənin qabağına gəldi. Nemət onun
yanında durub:
—Ora Akademiyanın təzə binasıdır, — deyirdi. — Köhnə
binası görünmür. Ora dəyirmandır. O, bankın qabağıdır.
Sonra kimsə təklif etdi ki, maqnitofonu qursunlar.
Nemət düyməni basdı:
—Hə, bir şey deyin, — dedi. Bir neçə dəqiqədən, bir neçə
səsdən sonra isə:
—Bir də mən görsəm ki... — dedi və susdu.
Qonaqlar vidalaşıb dağılışdılar.
Çarpayısında uzanan