ə qapılmış
qaradinməz bir adam idi, arvadıyla nadir hallarda danışar,
oğluyla isə demək olar ki, heç danışmazdı. Bu cür açıq sözləri
isə Zaur, ümumiyyətlə, birinci dəfə eşidirdi ondan. Elə buna da
mat qalmışdı. Amma bundan daha artıq başqa bir şeyə mat
179
qalmışdı Zaur. Mat qalmışdı ki, atası neçə illər bundan qabaq
öz həyatını dəqiq qrafik üzrə qurduğu kimi, indi onun, Zaurun
da həyatını bu cür dəqiq planlaşdırmışdı: ali təhsil, dissertasiya,
mənzil, evlənmə, övlad… Doğrudur, bəzən görürsən
gözlənilməz hadisələr də olur, məsələn: ikinci dünya
müharibəsi. Qrafik müəyyən dərəcədə pozulur. Amma hər
halda ikinci dünya müharibəsi də, ağır yaralanması da Məcid
Zeynallının çox gənc yaşlarında müəyyənləşdirdiyi həyat
cədvəlini — qarşıya qoyulmuş bir məqsəddən yeni bir məqsədə
gedən dümdüz yolu dəyişə bilməzdi. Və bu dümdüz yol üzrə
gedən hərəkəti Məciddən sonra onun oğlu Zaur davam
etdirməli idi. Sonra isə, inşalllah, Zaurun oğlu qədəm qoymalı
idi bu yola…
***
Şam yeməyindən sonra atası öz iş otağına çəkildi, Zaur
jurnalları vərəqləyirdi ki, birdən Zivər xanım:
—Bura bax, — dedi, —qulağıma cürbəcür sözlər çatır ha…
Zaur "Oqanyok"dakı krossvordu gözdən keçirərək
laqeydcəsinə:
—Nə sözlər?
—Səni tez-tez bir xanımla görürlər.
"Oqonyok"u bir qırağa qoydu:
—Nə xanımla?
—Nə bilim, nədir onun adı — Nərminədi, Təhminədi nədi…
Zaur hiss elədi ki, qızarıb pörtür və qulaqları od tutub yanır.
Özünü ələ alıb:
—Nədir ki? — dedi.
—Yaxşıdır yenə sifətində bir az həya qalıb, — dedi anası,
— bir gözümün içinə düz bax görüm.
Zaur güclə gülümsündü və anasının gözlərinin içinə baxdı.
—Düzdür ki, onu maşınına mindirib bütün Abşeronu
gəzdirirsən?
"Aman Allah, hər şeyi yerli-yataqlı çatdırıblar".
180
—Bilmirsən ki, yerin qulağı var?… Heç ağlın var, heç bir
beynivə vurursan? Ərli arvaddır axı… Sənin Tankamankalarından
deyil…
—Kimdir bu xəbərləri sənə çatdıran?… Camaatın işi-gücü
qurtarıb…
—Yox, görünür sənin işin-gücün qurtarıb… Heç
əməllərindən