ki, bəlkə
televizoru qurasan...
Zaur televizoru qurdu və bir azdan sonra qonaqların canlı
səslərinə televizorun səsi də əlavə olundu. İdman şərhçisi:
—Voleybolçu qızlarımız inadla mübarizə aparıb layiqli
qələbə qazandılar, — deyirdi...
Bəhram Zeynallı:
204
—Praqada da mühazirə oxumalı oldum, — deyirdi.
Murtuz Murtuzov:
—O gün axır yaxaladım küçədə, — deyirdi.
Alya xanım anbardakı dublyonkalardan, Rüxsarə xanım
komisyondakı servizdən, Tahirə yayda dincəldikləri kurortdan
danışırdı. Cabbar:
—İstəyirsiz, lap rektorun özüylə danışaram, — deyirdi. —
Məncə etiraz eləməz...
—Praqadan daha qatarla gələsi oldum. Speranskiylə bir
kupeyə düşmüşdük...
—Yapışdım yaxasından, adə, qırışmal, məni tanımırsan sən?
—Day bir şey götürmədim, bax bu paltarı, Firoçkayçün
fransızski sapojki, iki dənə yorğan örtüyü — Firoçkanın
cehizliyi, bir də bir-iki xırda-xuruş. Spartak deyir, mama,
dünyanın axırı ha deyil, haçan kefin istəsə yenə gətirərəm səni
bura...
—İstəyirəm alım o servizi, bizim bir dostumuz var —
Şamxal, müstəntiqdir, onun arvadı Tamaranın ad günüdür, ona
hədiyyə aparmaq istəyirəm...
—Mən Krımda da olmuşam, Soçidə də... amma bura başqa
aləmdir... Qum mirvari kimi, dəniz tərtəmiz, korpuslar elə
rahat, elə səliqəlidir ki...
—Kişi voleybolçular isə bu mövsümdə hələ ki,
müvəffəqiyyət qazana bilməyiblər...
—Rektor nə deyəcək ki?.. Bizim institutda, hətta, Tiflisdən,
Yerevandan gəlib müdafiə edirlər...
—Buyurun, stolun başına keçin!
—Şahin, zəhmət olmasa, badələri doldur.
—Bəs Spartak niyə gəlməyib?
—Allah bilir haradadır indi...
—Yaxşı, tamadamız kim olacaq?
—Murtuz Balayeviç, polkovnik Murtuzov...
—Xeyr, heç elə söhbət yoxdur, professor, professor yaxşıdır...
—Hansı professor, professor burda ikidi.
205
—Zeynallı...
—Zeynallı da ikidir.
—Yox, əlbəttə, professor Bəhram Zeynallı, Məcid day ev
yiyəsidir, ev yiyəsindən tamada olmaz ki...
—Çox sağ olun, Zivər bacı, deməli, mən ev yiyəsi deyiləm,
mən özgəyəm?
—Yox, ay Bəhram qardaş,