, siz də ev yiyəsisiniz, əlbəttə, öz
evinizdir bura, elə ona görə də xahiş edirik ki, Zaurçikin
məclisini siz aparasınız da.
—Yox, Murtuz yaxşıdır, — dedi Bəhram.
—Heç elə söhbət yoxdur, əsl tamada Bəhram müəllimdir, —
dedi Murtuz.
—Onda içək Bəhramın sağlığına, — dedi Məcid.
—Yox, madam ki, mənim boynuma qoyduz tamadalığı,
sözümə qulaq asın. Zaurun sağlığına içək, — dedi Bəhram.
—Sağ ol, Zaur, — dedi Şahin.
—Sağ ol, bala, — dedi Zivər.
—Sağ ol, — dedi Məcid.
—Sağ olun, Zaur, — dedilər. Rüxsarə xanım, Alya xanım,
Tahirə xanım... Firəngiz heç nə demədi...
—Sizin sağlığınıza, Zaur, — dedi Cabbar.
—Dobrıy veçer, doroqie telezriteli, — dedi Təhminə.
Zaur diksinib televizora tərəf çevrildi... Hamı qədəhlərini
Zaura tərəf uzatmışdı, hamı qədəhlərini bir-birinə vururdu "sağ
olun, sağ olun" deyib içirdi. Zaur isə elə bil bütün məclisi
duman içində görürdü və bu dumanın içində bircə sifət durulub
aydın seçilirdi — Təhminənin sifəti, bu hay-küydə bircə səs
aydın eşidilirdi — Təhminənin səsi:
—Mı naçinaem proqrammu azerbaydjanskoqo televideniə.
Mı privezli Vam iz naşeqo solneçnoqo Baku...
Zaur artıq sözlərin də fərqinə varmırdı. Təhminənin nə
danışdığını da əməlli-başlı qavramırdı, yalnız səsinin ahəngini
dinləyir və dodaqlarına qonmuş xəfif təbəssümü görürdü...
Təhminə otaqdakıların da diqqətini çəkmişdi:
206
—Buna baxın, Moskvadan verirlər, bizim Bakı verilişidir.
—Hə qəzetdə yazmışdılar da...
—Bu kimdir, təzə diktordur?
—Hə də, nədi onun adı?
Alya xanım quru bir tərzdə:
—Təhminə, — dedi, — indi də diktor olub...
Murtuz:
—Bu ki, həmin o arvaddır, bizim...
—Hə, hə, — deyə Alya ərinin sözünü kəsdi və Zaur bilirdi
ki, kəsməsəydi Murtuz Balayeviç Spartakın adını çəkəcəkdi.
Təhminə danışırdı, gülümsünürdü, milyon-milyon
tamaşaçıya gülümsünürdü, tək bircə Zaura gülümsündüyü
kimi, plyajda, maşının içində, Murtuzovların bağlarında
gülümsündüyü kimi...
Otaqda isə hamı bir ağızdan Təhminənin geyimini, sirsifətini,
durub-oturmasını, bütün