a görməsindən, öz ad günündən,
qonaqlardan, qonşulardan, hətta Firəngizi ona ərə vermək
niyyətlərindən... Zaur indi yaşadıqları anların səadətiylə o
dərəcədə sərxoş idi ki, bu xəbərin Təhminəni ağrıda biləcəyini
heç ağlına da gətirmirdi: içi bəxtiyarlıqla limhəlim elə
dolmuşdu ki, bu bəxtiyarlığın bütün ətrafdakılara da sirayət
edəcəyinə, onları da xoşbəxtlik dəryasına qərq edəcəyinə
şübhəsi yoxdu... Doğrudan da, bu xəbəri eşidəndə ani bir kölgə
keçdi Təhminənin sifətindən, amma o dərhal gülümsündü və
Zaurun Firəngizlə evlənməsini zarafata saldı.
Təhminə onu öpürdü. Moskvaya gəlmələrindən, verilişdən
danışırdı, deyirdi ki, burada yaman bəyəniblər verilişi də,
Təhminənin veriliş aparmasını da... Meşədən çıxıb şoseylə
addımladılar. Moskvayacan piyada getmək istəyirdilər, —
Moskvaya isə yetmiş kilometr qalırdı...
Zaur indi sevdiyinə də əmin idi, sevildiyinə də və sevgi onu
elə qüvvətli bir xoşbəxtlik duyğusuna bürümüşdü ki, heç bir
şey bu səadəti yaralaya bilməzdi və ona görə də Zaur Spartak
söhbətini də elə-belə, sözarası saldı, dedi ki, bu qeybətlər neçə
gün məni dəli-divanə eləmişdi... neçə gecə yuxumu qaçırmışdı.
Təhminə:
—Ay səfeh, gör bir kimə qısqanırsan, — dedi. — Adam da
hər axmaq sözə, hər iyrənc qeybətə inanar?.. Spartak gicbəsərin
biridir... heç ağlıva sığışdıra bilərsən ki, onunla mənim aramda
bir şey ola bilər? Yəni heç məni tanımırsan? Ya onu tanımırsan
bəlkə? Demişəm sənə ki məsələ necədir. Spartak mənim bir
rəfiqəmlə görüşürdü və həmin o rəfiqəmin xahişi ilə bir-iki
dəfə zəng eləmişəm Spartakgilə, bu, düzdür! Anası da yəqin
sonra bilib ki, zəng eləyən mənəm... Amma mənimlə ömründə
iki gəlmə kəsməyib anası, o da ki, qalsın davamız ola... Mən
yəni o günə qalmışam ki, onun anasıyla ağız-bağıza verim?..
213
Əcəb fikirdəsənmiş mənim haqqımda.
Zaur indi, Spartak sarıdan tam bir arxayınçılıq duyarkən
Dadaşın dediyi o televiziya rejissoru haqqında da soruşmaq
istədi, heç olmasa bilsin görək o da burada