n bircə tikə də ağzına götürməmiş konyakı daddı,
sağlıqsız-filansız bir qurtum içdi, sonra isə uzun müddət badəni
ovucları arasında sürtdü, elə bil isidirdi, sonra yenə də kiçik bir
qurtum aldı... Zaur da içmək istəyirdi, amma bilmirdi necə
eləsin. Muxtar kimi sağlıqsız-filan, kiçik-kiçik
qurtumlarlamı?..
Təhminə:
—Bir az salat ver, mənə, — dedi.
Zaur pis bir hisslə Muxtarın qonaq elədiyi məzələri
Təhminənin boşqabına qoyurdu. Sonra badəsini qaldırdı:
—Sənin sağlığına, Təhminə, — dedi.
Təhminə:
—Çox sağ ol, əzizim, — dedi və bir qurtum aldı. Muxtar
Təhminəyə baxıb gülümsündü və o da bir qurtum içdi. Sonra:
—Amma öz aramızdır, konyak doğrudan da əla konyakdır
ha, — dedi.
Zaur da təsdiq elədi.
Muxtar qəfilcən Zaurdan soruşdu:
—Bəs siz nəylə məşğulsuz?
233
Zaur:
—Geoloqam, — dedi və bir qədər sükutdan sonra əlavə
elədi. — Amma nəşriyyatda işləyirəm... Təhminəylə bir yerdə
işləyirdik.
—Elədir, hə, Təhminə deyirdi axı... Geoloq... Romantik
sənətdir... həmişə, dağda daşda...
Zaur tutuldu — onun söyər yerinə toxunmuşdu Muxtar.
Zaur həmişə xəcalət çəkirdi ki, bütün kurslarından bircə o əsl
peşəsiylə — geoloq peşəsiylə məşğul olmur, nəşriyyatda
geologiyaya aid kitabları redaktə edir. Nəşriyyata anasının
təkidiylə işə düzəlmişdi, aspiranturaya daxil olmaq üçün staj
lazım idi. Doğrudur, heç aspiranturaya da girmədi, yenə də
anasının təkidiylə sərbəst mövzu götürdü, amma hər halda
ikinci ildi ki, bu nəşriyyatda ilişib qalmışdı. "Dağlar,
meşələr..." Bilmirdi Muxtar qəsdənmi onun yaralı yerinə
toxunmuşdu, ya təsadüfən demişdi bu sözləri. Romantik
sənət... Təhminə ki, hər halda Zaurun bu zəif damarından agah
idi, amma o da Muxtarın sözlərinin fərqinə varmırdı elə bil.
Eybi yox, Zaur da borclu qalan deyil.
—Bəs siz nə sənət sahibisiniz? — deyə Muxtara müraciət
elədi. Əlbəttə, onun nə sənət sahibi olduğunu çox gözəl bilirdi,
necə də bilməyə bilərdi ki, söhbətləri bayaqdan məhz elə
Muxtarın işi-peşəsiylə əlaqədar idi.
Muxtar qımışdı və