, ağlında, qəlbində nə
varsa hamısını tökürsən ortalığa, əsəblərinin, sağlamlığının
hesabına veriliş hazırlayırsan, bəzən həftələrlə, aylarla ancaq
bu barədə düşünürsən, bütün istedadını, — yaxşı, deyək ki,
istedad böyük sözdür, — qabiliyyətini deyək, bacarığını-
təcrübəni deyək — bir söz, varın-yoxun nəyin varsa, qabında,
235
necə deyərlər, nə varsa atırsan ortalığa, veriliş hazırlayırsan,
yarım saat, qırx dəqiqə, çoxu bir saat efirdə səslənir, sonra... —
siqaretindən bir qullab alıb dodaqlarını araladı, tüstü burulaburula
yuxarı qalxdı, — bax bu tüstü kimi uçub gedir hamısı,
heç nə qalmır... Yox, Doğrudan, çox kədərli peşədir...
—Ofisiantların peşəsi kimi? — deyə Zaur yadına saldı.
Təhminə dərhal:
—Tək ofisiantların yox, həm də allahın, — dedi.
Muxtar gülümsündü:
—Bəli kədərimiz allahınkı qədərdir, amma müdrikliyimiz
yoxdur.
Təhminə:
—Muxtar, gəl bir yerdə bir film eləyək. Sən çək, mən də
oynayım. Bilirsən necə oynayaram... Sənin bütün məşhur
aktrisalarından yaxşı. Hə, nə olar, gəl bir təşəbbüs eləyək də...
Ümumiyyətlə, gəl səninlə birgə bir iş görək də axır ki. —
Zaura Təhminənin bu cümləsi bir az ikibaşlı göründü.
—Mən ki sənə çoxdan bunu təklif edirəm. — Muxtar da
beləcə ikibaşlı cavab verdi.
Təhminə:
—Ciddi deyirəm, — dedi. — Yəni təkid eləsən, sənə film
verməzlər çəkməyə?.. Niyə baş qoşmursan bu işə axı? Heç
olmasa mənimçün, mənim xətrimə... Baş rolda çəkərsən
məni?..
Muxtar:
—Gecdir daha, — dedi. — Bu yaşda mən həyatımı
dəyişməyəcəyəm ki?.. Elə sənin də daha vaxtın keçib.
Təhminə:
....—Utanmazın biri utanmaz, — dedi, — dilin necə gəlir
mənə belə söz deməyə. Ölürəm, kinoda çəkilmək istəyirəm.
Heç olmasa nə isə qalsın bu dünyada məndən bir gün yıxılıb
öləndə. Özü də indi istəyirəm, çünki sonra, sən demiş,
doğrudan da, gec olacaq, vaxtı keçəcək. İstəyirəm ki, kino
ulduzu olum, şəkillərimi jurnallarda çap eləsinlər. Sevdiyim
236
rəng? Mavi... Bəyəndiyim filmlər — rejissor Muxtar
Məhərrəmovun əsərləri... Xobbim?