ş edirəm sözümü kəsməyəsən... Mən demək istəyirəm ki,
dostlar da cürbəcür olur. Elə dostlar var ki, yaxşı günün
dostudur, ancaq yaxşı günündə sənin böyründə hərlənir, — üç
qara qəpikdir qiyməti belə dostun. Elə dost var ki, yaman
günün dostudur, bax belə dostu adam gərək çox yüksək
qiymətləndirsin. Amma əgər həmin bu yaman günün dostu,
ancaq yaman gündə sənin imdadına çatırsa, amma yaxşı
günündə səndən gen gəzirsə, bu da məncə birtərəfli dostluqdur
e. Adamın ürəyi darıxar bu cür dostluqdan, sən otur gözlə ki,
mənim pis günüm haçan gələcək, onda öz dostluğunu sübut
elə... Yox, bu da yarımçıq dostluqdur bir növ. Amma bir başqa
cür dostluq da var, məncə əsl dostluq da elə budur... Yaman
günündə səni tək qoymaz belə dost, amma yaxşı günündə də
yaxasın qırağa çəkməz. Sənin dərdivə də şərikdir, sevincinə də
sevinir. Sənin sevincin onun sevincidir, onun sevinci sənin
sevincindir, dayan görüm, tamam çaşdım ,ki... deyəsən, çox
içmişəm... Nə isə... sənin sağlığına, Muxtar!
İçdilər, sonra Muxtar durub harasa getdi və Təhminə:
—Bilirsən necə insan adamdır, — dedi. — Sənətkarlığına da
söz ola bilməz, — allah vergisidir də...
Zaur düşündü ki, bu allah zalım mənə niyə bir şey verməyib
görəsən.
240
—Zaurik, nədirsə, elə bil pərişan dəyirsən bu gün gözümə?
Nə olub?
Zaur:
—Qəribədir, — dedi, — mən fikir vermişəm ki, Muxtarın
yanında sən mənə "Zaur" deyirsən. Muxtar olmayanda "Zaurik".
Təhminə şaqqanaq çəkdi:
—Ay allah, əcəb ağılsızsan, — dedi.
—Biz hardan ağıllı olaq? Ağıllı allahdır, ofisiantlardır, bir
də rejissorlar.
—Lap zəhər tuluğusanmış ki sən, Zaur… Nədi, yəni məni
qısqanırsan, kimə, Muxtara? Ay-hay! İstəyirsən, lap bax
Muxtarın yanında səni qucaqlayıb öpüm, Zaurik, yox, lap elə
"Zaurcığaz" deyim sənə, istəyirsən?
Zaur:
—İstəyirəm, — dedi. — Gəl bircə burdan çıxaq gedək.
Muxtar:
—Znakomtesğ, — dedi, onunla bir kişi və bir qadın da
yanaşmışdı stola. Muxtar Zaur və Təhminəni rusca onlara
təqdim elədi, sonra dedi ki, gələnlərin adı