a yazıq... Spartakın
pullarına tamah salıb, yaxşı təmiz ailəyə dürtülmək istəyir... Ay
onun mürdəşir yusun üzünü, deyir Alya... Amma mən bir
yandan sevinirəm ki, vallah, o Spartak — o da o. İtin dişi,
donuzun dərisi... təki səndən əl çəksin, amma bir yandan Alya
da yazıqdır da... Vallah, ana olmaq da bir bədbəxtçilikmiş bu
dünyada.
Zaur daha onu eşitmirdi, telefona yanaşdı, elə evdəncə zəng
elədi... Birinci dəfəydi ki, Təhminəyə evlərinin içindən zəng
eləyirdi. Telefon cavab vermədi.
Zivər xanım altdan-altdan qımışaraq:
—Hardan cavab verəcək? — dedi. — Səhər gördüm Spartak
"Volqa"sını qarajdan çıxarırdı. İndi də onun maşınında gəzir də...
Spartakın "Volqa"sını sənin "Moskviç"indən üstün tutur də... —
amma birdən Zivər xanım susdu, diqqətlə Zaurun üzünə baxdı və
tamamilə başqa, yumşaq həlim bir tərzdə:
—Ay oğul, — dedi, — qanını qaraltma, anan qurban. Sənin
tayın deyildi o... Qurban olum, o kimdir ki, sən bir belə ürəyivə
salırsan, özüvə dərd eləyirsən bu şeyləri... Çıxart başından,
sənə qurban olum... Gəl sənə dolma bişirmişəm, səhərdən
acsan, işdən gəlmisən, bir tikə çörək ye, gözlərinin qadasını
alım...
Zaur geyinib küçəyə çıxdı ki, anasının səsini eşitməsin. Nə
257
kinayəli, nə mehriban, nə acı, nə şirin sözlərini eşitmək
istəyirdi...
Küçəylə gedir və düşünürdü: bu nə təzə söhbətdir belə...
Doğrudanmı Təhminə yenə Spartaka zəng eləyib, indi nə işi
düşüb görəsən?.. Bəs Zaura niyə zəng eləmir və bu nə
boşanmaq məsələsidir belə, bu söhbət hardan çıxıb? Spartakın
nə dəxli var buna?.. Bu boşanmanın — əgər doğrudan da
boşanırsa — Spartakla nə əlaqəsi ola bilər? Bəs Muxtarla?
Muxtar bilirmi bu barədə bir şey?.. Bəs özü hardadır. Təhminə,
axşam doqquzdur axı... Yenə zəng elədi. Sonra bir də, bir də...
Telefon susmuşdu... Gecə on birin yarısı olmuşdu artıq.
Telefon susduqca Zaurun nigarançılığı da artırdı və bilirdi ki,
əgər bu axşam Təhminəylə danışıb bütün bu məsələləri
aydınlaşdırmasa, rahat ola bilməyəcək. Küçələri