Doğrudan da
bu qədəhin sahibi mənim üçüncü qonağımdır.
Zaur dözmədi:
—Soruşmaq ayıb olmasın, bəs o kimdir belə? — deyə xəbər
aldı.
—Kimdir? Necə kimdir? Sən.
—Mən? — "nədi yəni Zauru açıq-açığına dolayır?".
—Salaməleyküm. — Mədinə otağa daxil oldu, əlində iri
bir boşqab vardı, boşqabın içində də qovrulmuş şabalıd. Zaur
Mədinəylə görüşdü.
Təhminə:
—Doğrudan a, lap yadımdan çıxmışdı, — dedi. — Siz axı
tanışsınız. — Zaura "Ronson" alışqanını Mədinə gətirmişdi işə.
Təhminə:
—Görürsən, Mədinə, — dedi. — Bilmirəm Zauru
qayınanası çox istəyir, ya kim çox istəyir, amma hər halda lap
məqamında gəlib çıxıb. Axı o da qovrulmuş şabalıdın dəlisidir.
Zaur düşündü ki, hər şey, hər şey Təhminənin yadındadır,
bir dəfə, hələ əlaqələrinin başlamasından çox qabaq Zaur
nəşriyyata qovrulmuş şabalıd alıb gətirmişdi. Təhminəni də
qonaq eləmişdi və elə onda demişdi ki, çox xoşlayır qovrulmuş
şabalıdı...
—Yaxşı, əyləş görək, Mədinə.
Təhminə iki boş qədəhə konyak süzdü, üçüncü dolu qədəhi
isə Zaurun qabağına qoydu.
—Bilirsən nə münasibətlə içirik? — deyə Zaurdan soruşdu.
Zaur:
—Yox, — dedi.
Təhminə:
—Bir iş vardı onu qeyd eləyirik.
Zaur hiss edirdi ki, Təhminə bu axşam nə isə həyəcanlı, bir
qədər çılğın va əsəbidir, amma nə idi bunun səbəbi, bilmirdi —
Zaurun qəfilcən gəlməsimi, ya başqa bir hadisəmi? Ya bəlkə
bir az artıq içmişdi Təhminə.
261
Təhminə əsəbi gülüşlə:
—Adətən adamlar xoş hadisələrn qeyd edirlər, — dedi,—
amma biz Mədinəylə mənim boşanmağımı qeyd edirik.
Mədinə:
—Sən də keçdin bizim dəstəyə, — dedi.
Zaur bilirdi ki, Mədinə neçə il bundan qabaq ərindən ayrılıb,
balaca, məzəli bir oğlu da var; Təhminə həmişə bu uşaq
haqqında danışardı...
Sükut çökdü... Sonra Təhminə:
—Bu gün məhkəmə oldu, Zaur — dedi. — Rəsmən ayrıldıq.
Zaur bilmirdi nə desin: "Niyə? Nə səbəbə?" sualları da,
təəssüf, ya təəccüb hissləri izhar etmək də, sevinmək də,
kədərlənmək də eyni dərəcədə yersiz idi.
Mədinə bu sıxıntılı vəziyyəti aradan qaldırmaq üçün