təəccüblə:
—Sən hardan bilirsən? — deyə soruşdu.
—Hardan biləcəm, özüm deşmişəm də.
—Sən?
—Bəli, mən.
Spartak səmimi təəccüblə:
—Niyə? — deyə soruşdu.
—Ona görə ki, bir də maşınıvı harda saxlamağın yerini
biləsən.
Spartak dərhal hər şeyi başa düşdü və etinasızlıqla:
—Maşın mənimdir, kefim harda istədi, orda da saxlayacam,
— dedi.
Zaur sakitcə:
—Özün bilərsən, — dedi. — Məndən deməkdir... Hələlik
bircə təkərini deşmişəm. Amma gələn səfər yenə bu maşını o
yerdə görsəm, dörd təkərinin dördünü da deşəcəm, üstəlik dal
şüşəylə qabaq şüşəni də sındıracam. Bilirəm, pulun çoxdur,
təmir elətdirərsən, amma sonra sənin sir-sifətivi də elə günə
qoyacam ki, day heç kəs təmir edə bilməsin.
—Bilirsən nə var, çox qozqurablıq eləmə. Səndən qorxanzad
yoxdur burda. Xox, qorxdum. Səndən qorxan-zad
yoxdur burda...
Belə desə də, Zaur gözlərindən gördü ki, bir balaca qorxub
Spartak, hələ uşaqlıq oyunlarından Zaurun dəlisov xasiyyətinə,
tərs damarına bələd idi axı.
Amma Zaur maşınına minib həyətdən çıxanda birdən başına
268
ayrı bir fikir də gəldi. Düşündü ki, Spartakın ona cavab
qaytarmamasının, həsdəməsinin səbəbi yalnız qorxu deyil.
Spartak, yəqin ki, ailələrinin planlarından agah idi, ucundanqulağından
eşitmişdi ki, bacısını Zaura vermək istəyirlər.
Spartak yəqin güman edirdi, kim bilir, bəlkə də baş tutacaqdı
bu sevda. Belə olan surətdə gələcək yeznəylə pərdəni aradan
götürməyin nə mənası vardı?
***
Zivər xanım:
—Mən day səninlə danışmayacam, — dedi. — Səninlə qoy
dədən özü danışsın. Heç utanıb eləmirsən, ə, heç qızarıb
eləmirsən? Bir tikə abır-həya yox imiş sənin sifətində, səhər
üzü gəlmisən evə, utanıb yerə girmirsən heç... Ərindən ona
görə boşanıb ki, səni sabahacan yanında saxlasın... Tfu... Eyib
eləməz, day atan da hər şeydən agah oldu, səninlə nə tövr rəftar
eləməyi özü bilər atan.
Axşam atası çağırdı Zauru otağına. Atası aramla, təmkinlə,
yeknəsəq bir tonla danışırdı, həm də çox uzun idi söhbəti və
hər ikisi — atası da, Zaur da