— lap səhər erkən da, gecənin bir yarısında da.
274
Çox vaxt gəzməyə də bir yerdə çıxırdılar — Təhminə, Zaur,
Mədinə...
Küçədə təsadüfən rastlarına çıxan bir adam — ümumi
xatirələrin qəhrəmanı olurdu: "Yadında, "Azərbaycan"
kinosunun yanında o axsaq vəkilə rast gəldik: öz-özüylə
danışırdı, yəqin məhkəmədəki nitqini məşq edirdi...". "O qoca
arvad yadında, parapetin yanında itlə gəzməyə çıxmışdı, iti nə
yaman özünə oxşayırdı, ay allah?"
Bir dəfə gecəyarısı kinodan qayıdırdılar. Cavan bir oğlana
rast gəldilər, oğlan evlərin tinində elektrik qutularının
qapaqlarını açır və işıq reklamlarını keçirirdi. Əmanət
kassaları, sığorta, yeni filmlər haqqında iri şəhər reklamlarının
hərfləri bir-bir sönürdü. Belə qəribə bir peşə varmış — gecələr
şəhərin reklam işıqlarını söndürmək peşəsi... Mötəbər ailə
başçısı ailə üzvləri yatandan sonra mənzilin bütün işıqlarını
yoxladığı, söndürülməmişini söndürdüyü kimi bu oğlan da
şəhərin çıraqlarını keçirirdi. Təhminə, Zaur və Mədinə uzun
zaman bu romantik peşədən danışdılar və Təhminə dedi ki, bir
başqa romantik peşə sahibini də tanıyır — o da bulvardakı
fontanları səhərlər işə salır və gecələr yatırdır. Bir gün
xəstələnib işə çıxmasa bulvardakı fontanlar o gün fəvvarə
vurmayacaqlar.
—Amma ən maraqlı peşə bilirsiniz hansıdır? — Təhminə
əvvəl Zaura, sonra Mədinəyə baxdı. — Hava məlumat
idarəsində işləmək. Mən özüm bir vaxt yaman metereoloq
olmaq istəyirdim. Təsəvvür edirsiz, yağışdan, küləkdən
xəbərdar olacaqsan, buludlar hardan gəlir, qasırğa harada
qopacaq, ildırım haçan çaxacaq...
Bəzən bu gəzintilər zamanı tanışlarına rast gəlirdilər və
tanışlar hər üçünü — Təhminəni, Zauru, Mədinəni diqqətlə
süzürdülər. Və həmin o şəxslər ki, Təhminənin hər hərəkətini
Zaurun anasına yetirərdi, indi Zaurla Təhminənin və
Mədinənin gecə gəzintiləri haqqında arvada yerli-yataqlı
xəbərlər çatdırır, yarasına duz basırdılar. Cin vururdu Zivər
275
xanımın təpəsinə və o telefonu qapıb, Təhminəyə zəng edir,
dişinin