n durmursan,
pulsuz-pənəsiz bütün dünyanı gəzirsən. Bilet də lazım deyil,
viza da.
"Viza" sözünü qəsdən işlətdi. Bayaqkı fikrini yada salıb
özüyçün işlətdi.
—Bəs indi nə görürsən?
—Eh, ay Təhminə, indi yuxularımın bütün fantaziyası qaçıb.
İndi yuxu görmürəm, həyatdan parçalar, fraqmentlər görürəm.
Gündüzkü həyatımın davamını görürəm. Məsələn, gündüz
yarım list tərcümə eləmişəmsə, yuxuda dalını tərcümə edirəm,
qonorarını da alıram, ya, da mağazada növbədə dayanıram,
kimsə növbəsiz almaq istəyir, onu məzəmmət eləyirəm, ya da
bazarda çənə-boğaz oluram. Ən böyük fantaziyam o olur ki,
Kislovodsk — Bakı qatarına bilet alıram. Ya da idarəmizi
görürəm. İşçiləri — Səfdər dayını, Məmməd Nəsiri, Dadaş
müəllimi, Qurbanı — əlavə etmək istədi "səni" ancaq Zaura
30
baxıb demədi.
Zaur açıq-aşkar əsəbiləşirdi. Nemətin gəlib söhbətlərinə
qarışması, Təhminənin diqqətini yayındırması onu heç açmırdı.
Zaur:
—Mən heç vaxt yuxu görmürəm, — dedi, — hələ ömrümdə
bir dəfə də görməmişəm.
Təhminə:
—Sən nə danışırsan? Ola bilməz! Heç vaxt inanmaram,—
dedi.
—Canımçün düz deyirəm. Heç bilmirəm yuxu görmək nəyə
deyirlər, nə deyən şeydir.
Zaur çox cavan idi, lap uşaq idi və Nemət başa düşürdü ki,
bu qəribə, lakin yüz faiz uydurma iddiayla o, yalnız yenidən
Təhminənin diqqətini, marağını özünə qaytarmaq istəyir.
Nemət:
—Mənim bir dostum vardı, — dedi, — deyərdi ki, yuxu
görməyən adamlar Avstriyaya, İsveçrəyə bənzəyirlər.
Təhminə suallı baxışlarla Nemətə baxdı. Yenə də onu
təəccübləndirən, marağını cəlb edən Nemət olmuşdu. Zaur bir
qədər kəskin tonla:
—Niyə məhz Avstriya, İsveçrə, məsələn Kamboca yox? —
dedi.
—Kamboca? — deyə Nemət təkrar etdi və xəyalında
xəritəni canlandırmağa çalışdı. — Yadımda deyil Kamboca
dənizin sahilindədir, ya yox. O, Avstriya və İsveçrə deyirdi,
çünki bu ölkələrin dənizə çıxışı yoxdur. O deyirdi ki, yuxu
görməkdən məhrum adamlar dənizdən məhrum ölkələr kimidir.
Avstriya, İsveçrə, daha hansı ölkələr dənizsizdir?
Təhminənin