caz musiqisi-blüzləri çaldırırdı və otağın
dar sahəsində Zaurla qol-boyun olub, uzun zaman rəqs
edirdilər. Gözlərini yumar, uzun saçlarını Zaurun çiynindən
283
onun kürəklərinə sallayar, qollarıyla Zaurun boynunu
qucaqlardı.
Çox vaxt xalq mahnıları çaldırardı: xatirəsində hər mahnı
nə ilə isə bağlı idi... Musiqiyə xüsusi bir münasibət bəsləyirdi
və deyirdi ki, Zaur onu atıb gedəndən sonra musiqi sonuncu və
yeganə pənahı olacaq. "Onda musiqi qurtaracaq məni, —
deyirdi, — yoxsa ölərəm, ya da içkiyə qurşanaram". Saatlarla
"Küçələrə su səpmişəm", "Səndən mənə yar olmaz", "Aman
ovçu", "Pəncərədən daş gəlir", "Girdim yarın bağçasına",
"Papirosun yana-yana", "Qaragilə" mahnılarına, ən çox da
"Laçın" mahnısına qulaq asardı... Qəlbinin ən dərin, ən gizli
hisslərini, söz tapıb ifadə eləyə bilmədiyi duyğularını elə bil bu
mahnıların melodiyalarında, sözlərində tapırdı. Bu sözlər —
məhəbbət, ayrılıq, nisgil, ümid haqqında mahnı sözləri —
dünya qədər qədim və əbədi sözlər — elə bil Təhminənin
ürəyinin, varlığının dibindən, ən dərin, ən gizli guşələrindən
qopub gəlirdi.
—Zaurik, gör bir nə qədər sadədir və gözəldir: "Küçələrə su
səpmişəm, yar gələndə toz olmasın" gör necə sevərlərmiş bir
vaxtlar, Zaurik, indi gör necə sevirlər. Məsələn, sən mən keçən
küçələrə heç su səpərsənmi, toz olmasın deyə?
Zaur:
—Bakıda mümkün deyil bu, — deyirdi, — küçənin bir başına
su səpənəcən xəzri o biri başını yenə toza qərq eləyəcək.
—Eh, ruhun yoxdur sənin.
Ayrı mahnı səslənirdi və Təhminə də indi başqa sual verirdi:
"Qoy məni öldürsünlər bir alagöz qız üstə". — Zaurik, sən heç
razı olarsanmı ki, səni bir alagöz qız üstündə öldürsünlər?
Öldürmək yox, e, allah iraq eləsin, öldürmək-zad nədir, amma
bax, məsələn, sevdiyin alagöz qızın üstündə razı olarsanmı ki,
bir qədər çətinliyə, əzab-əziyyətə dözəsən?
—Məlumun olsun ki, mən çox çətinliklərə, əzab-əziyyətə
dözürəm, bir qaragöz qız üstdə...
—Eh, Zaurik, heç nə başa düşmürsən sən. Ürəyin
284
genişliyinə