zəhər dilli
görməmişdi, elə bil gözü-başı od püskürürdü. Amma birdənbirə
susdu, elə bil sakitləşdi, süstləşdi və yorğun bir ədayla,
yavaş səslə sözünü tamamladı: — Çıxıb gedəndən sonra nə
qalacaq səndən mənə? — Gözü Zaurun kibritinin oduyla
partlamış, atılıb bir qıraqda qalmış boş şara sataşdı: — bircə bu
şar — deyə gülümsündü, — onu da yandırdın...
Zaurun matı-qutu qurumuşdu, nə edəcəyini bilmirdi.
Bilmirdi ki, indi, bu saat necə hərəkət etsə daha düzgün olar:
durub Təhminəni söysünmü, yaxud ondan üzr istəsinmi, yaxud
heç bir söz demədən çıxıb getsinmi bu evdən...
Təhminə siqaret yandırdı, dərin bir qullab vurub tüstünü
havaya buraxdı və Zaura tərəf çevrilib:
—Bax bu tüstü kimidir bizim münasibətlərimiz, — dedi,
əlini yelləyib tüstünü qovdu, — görürsən, heç bir şey yoxdur…
290
On birinci fəsil
Könüldə min qəmim vardır ki, pünhan eyləmək olmaz.
Bu həm bir qəm ki, el tənindən əfqan eyləmək olmaz.
Nə müşkül dərd olursa, bulunur aləmdə dərmanı.
Nə müşkül dərd imiş eşqin ki, dərman eyləmək olmaz.
—Neçə yaşındasız?
—Bunun nə dəxli var?
—Dəxli çoxdur. Uşaq deyilsiz, öz hərəkətlərinizə nəzarət
eləməlisiniz, cəmiyyət qarşısında məsuliyyət duymalısız.
—Cəmiyyətin bura nə dəxli var axı?
—Necə nə dəxli var? Biz cürbəcür siqnallar alırıq. Gərək bu
siqnallardan müəyyən nəticələr çıxaraq. Bizim komsomol
təşkilatı, hətta, sizin məsələnizi büroya çıxarmaq istəyirdi…
Siz özünüz də deyəsən, axı büronun üzvüsünüz?
—Bəli.
—Görürsünüz. Siz komsomol bürosunun üzvüsüz, özgələrə
nümunə olmaq yerinə özünüzü bu cür nalayiq aparırsız. Yalnız
komsomolçular deyil, idarəmizin başqa mötəbər işçiləri də
sizin hərəkətlərinizdən çox narazıdırlar.
Zaur dərhal "Dadaş" deyə düşündü.
—Yoldaşlar belə hesab edir ki, sizin özünüzü belə
aparmağınız kollektivimizin üstünə kölgə salır, gənclərin əxlaq
tərbiyəsinə mənfi təsir göstərir, ümumən bizim əxlaq
kodeksimizə ziddir.
—Mən ərizə verib çıxa bilərəm işdən.
—Yaxşı—yaxşı, özünüzdən çıxmayın. Mən