n kollektivin
fikrinə biganə qala bilmərəm... Siz də hələ cavansınız. Bütün
ömrünüz qabaqdadır, parlaq gələcəyiniz ola bilər, əgər indidən
ağlınızı başınıza yığsaz, lazımsız hərəkətlərə yol verməsəz,
əgər siz...
Zaur onun sözünü ağzında yarımçıq qoyub otaqdan çıxdı.
291
***
Zaur qapını öz açarıyla açıb içəri girdi, indicə yazıb verdiyi
ərizənin — işdən çıxmaq haqqında ərizənin — hər sözünü bir
də beynində götür-qoy edirdi... Yaxşı, bəs hara işə düzələcək?
İşə düzəlmək üçün ona kömək edə biləcək tanış-bilişini yadına
salmaq istəyirdi... Geoloji ekspedisiyanın birinə qoşulmaq
olardı, bu barədə fikirləşən kimi Azər Mərdanovu xatırladı.
Universitetdə bir yerdə oxumuşdular, o vaxtdan bəri dost idilər.
Azər indi, deyəsən, haradasa Filizçay tərəfdədir. Əgər bu iş
düzəlsə, Zaurun taleyi tamam dəyişə bilər və Təhminəylə
münasibətlərində də müəyyən bir dəyişiklik əmələ gələr: axır
günlər Təhminənin evində — nə deyirsən de — hər halda bir
vaxt Manafın mənzili olan evdə — yaşamaq onunçun ağır idi...
Manaf, əlbəttə, Zaurun orada yaşamasından xəbərdar idi, amma
bir dəfə də olsun Təhminəni evi dəyişmək haqqında qərarı icra
etmək üçün tələsdirməmişdi. Təhminə də bunu
qiymətləndirirdi və özü tələsirdi, tezliklə mənzilini iki ayrı-ayrı
otağa dəyişmək istəyirdi, amma olunan təkliflərdən heç birini
bəyənmirdi. Bu məqsədlə də çox zaman uzun-uzadı telefonla
danışar, cürbəcür mənzillərn gəzirdi və hətta, hansı mənziləsə
— Zaur bunu biləndə lap dəli olmuşdu — Spartakla birlikdə
getmişdi. Özü demişdi bu barədə Zaura...
Zəng oldu, Zaur telefonu götürdü:
—Zaur? Salam, Muxtardır.
Zaur:
—Tanıdım, — dedi, — Təhminə evdə yoxdur.
—Haçan gələcək?
—Bilmirəm.
—Bağışlayın.
Zaur divanın üstündə uzanıb papiros çəkirdi, tavana baxırdı.
Harda ola bilər Təhminə? Hər halda işdə deyil, yoxsa Muxtar
evə zəng eləməzdi. Bəs hardadır? Bu barədə fikirləşmək
mənasızdır. Soruşsan deyəcək ki, dərzidəydim, ya çəkməçidə,
ya diş həkiminin yanında, ya rəfiqəmgildə, ya