ı Təhminəylə söhbət
eləmişik. Amma ürəyinə ayrı bir şey gəlməsin, ha...
Zaur, nədənsə, ancaq Dadaşın gödək barmaqları haqqında,
gödək əlləri haqqında düşünürdü, belə gödək əllərlə Təhminəni
necə qucaqlamaq olardı, ilahi?
—Sən bilirsən ki, mənim ona münasibətimi. Nə olursaolsun,
mənim ona müəyyən rəğbətim var və bir çox yaxşı
cəhətlər görürəm onda.
"Gödəkdi əlləri də, barmaqları da, yaman gödəkdir". Zaur
bir kəlmə dinib danışmırdı.
—Hə, sözüm odur ki, dünən Təhminəyə zəng elədim,
görüşdük və hər şey barəsində ətraflı danışdıq... Zaur, inan
mənə, sizin aranızda nə olubsa, olub keçib, hər şey bitib, hər
şey qurtarıb. Təhminə artıq başa düşüb bunu, sən də bir azdan
başa düşəcəksən, amma bir az gec başa düşəcəksən və o vaxta
qədər də həm özün əzab çəkəcəksən, həm də başqalarına, o
cümlədən atanla anana əziyyət verəcəksən... Xahiş edirəm
sözümü kəsmə, axıracan dinlə məni. Mən hər şeyi başa
düşürəm, — rast gəlmisiniz bir-birinizə, bəyənmisiz birbirinizi,
bağlanmısız bir-birinizə, məhəbbət deyirsən buna,
sevgi deyirsən, nə deyirsən de, sözüm yoxdur. İkiniz də
cavansınız, sağlamsınız, gözəl-göyçəksiniz, bir-birinizi cəlb
etmisiniz, nə günah var ki, bunda?.. Bilirəm, hamısın bilirəm.
Moskvada da olmusuz bir yerdə, indi Bakıda da bir mənzildə
yaşayırsınız. Amma, oğul, inan mənə, bir gün hər şey sona
yetir, ən çılğın ehtiras belə bitib tükənir və əgər kişiylə qadını
ehtirasdan başqa heç nə bağlamırsa — yəni ailəylə, uşaqlarla,
nigahla bağlı deyillərsə — onda bu cür əlaqə elə bir dəhşətli
işgəncəyə çevrilir ki, gəl görəsən.
Zaur Dadaşın nitqindəki hər çaları yaxşıca duyurdu; eşqdən,
məhəbbətdən danışanda — rişxəndini, gənclikdən, gözəllikdən
danışanda — həsədini, aralarında hər şeyin bitib—
299
tükənməsindən danışanda — duyduru ləzzəti — hər şeyi, hər
şeyi qavrayırdı. Zaur onu da bilirdi ki, bu ağsaqqal təmkini, bu
həlim danışıq, bu öyüd-nəsihət — hamısı eyni bir məqsədə
yönəlmişdi: Zauru sındırmaq, qırmaq, ram etmək —