b pırtlaşan fikirlərlə şəhərin küçələrini
dolaşa-dolaşa adamsız qaranlıq dalanlara gəlib çıxdı. Burada
şəhər evləri qurtarırdı, çöllük başlanırdı...
320
On dördüncü fəsil
Məhrəm qoyub önərmə sinəmdə qanlı
dağı,
Söndürmə öz əlinlə yandırdığın çırağı.
Əvvəl elə bildi ki, öz "Moskviç"ini sürür, sonra birdən başa
düşdü ki, yox öz maşını, həm də "Moskviç" deyil bu maşın,
çəhrayı "Volqa"dır. "Volqa"nın sükanı arxasında idi Zaur, özü
də lüt idi, — bircə mayka vardı əynində, amma maşını geniş və
izdihamlı küçəylə sürürdü. Əvvəl ona elə gəldi ki, bu küçə
Moskvadakı Leninqrad prospektidir, sonra gördü ki, yox,
Bakıdakı Nərimanov prospektiylə sürür... Tindən milislər
çıxdılar, işarə elədilər ki, Zaur saxlasın maşını. Zaur saxlamadı,
saxlaya da bilməzdi, axı özgənin maşınını qaçırtmışdı — bu
bir, maşın sürmək vəsiqəsini götürməmişdi — bu iki, lüt idi,
heç trusiki də yox idi əynində, bircə mayka vardı və maykayla
birtəhər örtünmək istəyirdi — bu üç, həm də dəm idi, — bu da
dörd — kababxanada "Ekstra" arağı və çex pivəsi içmişdi,
bütün bunlarla bərabər küçənin tərs istiqamətində sürürdü, bu
da beş, bu da altı, yeddi, səkkiz, kimsə elə bil onun başının
üstündə sayırdı və Zaur başa düşürdü ki, yuxudadır, amma ona
elə gəlirdi ki, bunu başa düşəndən sonra ayılıb yuxudan və
yuxuda yox, doğrudan doğruya, real gerçəklikdə maşın sürür,
sükan arxasındadır, əynində də tək bircə maykası var və
dəhşətlə onu da duyurdu ki, tək deyil, maşının içində kimsə
başqa bir nəfər də var — haçan mindirmişdi bu adamı, yadına
gəlmir, yox, heç kəsi mindirməmişdi, amma maşının arxa
kürsüsündə kimsə vardı və Zaur çevrilib o sərnişinə baxmasa
da, onu görməsə də, nəfəsindən kim olduğunu bilirdi —
Təhminə oturmuşdu arxada. Milislər iki motosikldə Zaurun
maşınını qovurdular, amma dünya dağılsa da Zaur onların
təqibindən qaçıb qurtarmalıydı, çünki ələ keçsəydi biabırçılıq
321
olardı, professor oğlu özgənin maşınını qaçırdıb, həm də kimin
maşınını — öz qonşusu Spartakın