q pijama vardı. Azər təbəssümlə:
—Nə yaman qışqırırsan. Qara basırdı səni? — dedi.
Zaur:
—Qışqırırdım? — deyə xəbər aldı.
—Bilirsən necə? O biri otaqda eşidib durdum.
Zaurun çarpayısının baş tərəfində pəncərə vardı və
pəncərəyə damcı-damcı yağış yağırdı...
Zaur:
—Bağışla, səni də yuxudan elədim, — dedi və əlini uzadıb
siqaret götürdü.
Azər işığı keçirib öz otağına keçdi. Zaur siqaretini odladı...
Dünən küçələri dolaşa-dolaşa gəlib bura — köhnə
universitet yoldaşı Azər Mərdanovun mənzilinə çıxmışdı. Xoş
bir təsadüfdən Azər bu axşam ekspedisiyada deyildi,
Bakıdaydı. Zaurun macəralarından bixəbər idi Azər, Zaur da
heç nə danışmadı ona. Bircə onu dedi ki, müəyyən səbəblərə
görə bir neçə gün Azərgildə qalmaq istəyir, əlbəttə, əgər
mümkündürsə, Azəri narahat eləməzsə...
Azər:
—Nə narahatçılıq, canım, nə danışırsan, istəyirsən lap bir il
qal, — dedi. — Onsuz da üç gündən sonra ekspedisiyaya
gedirəm.
Bəlkə də Zaur bura təsadüfən gəlib çıxmamışdı. Azərin
subay həyatından da xəbərdar idi, qonaqpərvərliyindən də,
amma bəlkə bura gəlməyinin əsas səbəbi Azərin köməyilə
ekspedisiyaya düzəlmək arzusuydu. Axşam bu barədə xeyli
danışdılar. Azər: "Mən bir İdrislə məsləhətləşərəm, — dedi, —
görüm nə deyir. — İdris universitetdə onların müəllimi
olmuşdu, tanınmış geoloq idi. Azərin işlədiyi ekspedisiyaya
hamilik edirdi. Azər: "Yəqin ki, İdris səni yaddan çıxartmayıb,
— dedi, — mənə elə gəlir ki, düzəltmək olar bu işi. Hər halda
mən imkan düşən kimi danışaram".
"Sadıllı" çaxırı içir, Azərin bişirdiyi qayğanağı yeyir və
323
dünyada hər şeydən danışırdılar. — Azərin çalışdığı
ekspedisiyadan, ümumən geologiyadan, universitet illərindən,
köhnə yoldaşlarından, dünya futbol çempionatından,
qadınlardan, ailə qurmağın vacibliyindən, oğul-uşaq atası
olmağın ləzzətindən, daha nə bilim nədən və Zaur bircə kəlmə
də həyatının son aylarındakı hadisələrdən söz açmadı. Guya
olmamışdı da heç bütün bu bəlalar...
***
Zaur Dadaşdan ərizəsini götürərək:
—Mən