a sahilin bir tərəfində balıqçı komaları vardı və Zaur
düşündü ki, indi bu komaların içində olmaq ayrı ləzzətdir —
sahil soyuq olsa da, komalarda yəqin isti soba qalayıblar,
pəncərələrdən baxırlar dənizə... Zaur maşınını sahil boyu
sürəndən sonra yenidən şoseyə çıxdı. Qumlu sahilin təhlükəli
yumşaqlığından sonra beton avtostradanın möhkəmliyi
334
arxayınlıq hissi aşılayırdı, sürəti artdıqca artırmaq istəyi
oyanırdı. Yol, demək olar ki, boş idi, təkdənbir maşınlar
keçirdi. Yolun hər iki tərəfində plakatlar, çağırışlar, şəkilli
diaqramalar vurulmuşdu. Şəkillərdən birinin üstündə eyni
boylu, eyni biçimli, eyni cür ağaclar çəkilmiş, "Qəsəbəmiz
nümunəvi olsun" sözləri yazılmışdı... Zaur qarşısında uzanmış
geniş yolu seyr edir və get-gedə sürəti artırırdı — uzaqdan ona
tərəf gələn maşına diqqət verdi, maşın get-gedə yaxınlaşırdı və
bu andan etibarən elə bil hər şey Zaura yuxu kimi, ləng sürətli
nümayiş etdirilən film kimi gəldi — elə bil vaxt başqa
ölçülərlə, başqa sürətlə axmağa başladı, gerçəklik ayrı cür, ayrı
rənglə, ayrı işıqda qavranıldı — qarşıdan gələn maşın
Spartakın çəhrayı "Volqa"sı idi. Sükanın arxasında Spartak
oturmuşdu, onun yanında qadın oturmuşdu və çəhrayı "Volqa"
Zaurun maşınının yanından ötüb keçəndə Zaur bu qadının kim
olduğunu da təyin etdi... Zaur bir müddət də getdiyi
istiqamətdə getdi, ürəyi çırpınıb yerindən çıxacaqdı elə bil, hələ
hər şeyi sanki axıracan dərk eləməmişdi və nə edəcəyini, nə
etmək lazım olduğunu da bilmirdi hələ. Yalnız iki yüz-üç yüz
metr keçəndən sonra kəskin saxladı maşını, döndərdi və geriyə
sürdü — əks istiqamətə.
Çəhrayı "Volqa" xeyli uzaqlaşmışdı, dəmiryolu keçidi
həndəvərində idi. Zaur başa düşdü ki, Spartak da əlbəttə ki, onu
tanıyıb və sürəti artırıb. Hər halda yarım dəqiqə ərzində Zaur
onları haqlayardı, amma Spartak dəmir yol keçidini ötən kimi
şlaqbaum bağlandı və Zaur uzun çoxvaqonlu qatarın keçibgetməsini
gözləməli oldu. Artıq hər şey Zaur üçün aydın idi.
Çəhrayı "Volqa"nın nə