səbəbdən ilin bu vaxtında bağ qapısında
dayanmasının səbəbini də bilirdi. Zauru görən kimi sürəti
artırıb ondan qaçmasının səbəbini də bilirdi. Şlaqbaum
düşhadüşdə altından keçib uzaqlaşmışdılar, niyyətləri,
məqsədləri bir idi — qaçmaq, vaxtı udmaq, məsafəni udmaq,
bir sözlə, hər şeyi udmaq. Həyat adlanan bu oyunda Zauru
udmaq, ona qalib gəlmək. Qalib gəlmək və gülmək Zaura —
335
sadəlövh, hər şeyə inanan axmaq Zauru doyunca lağa qoyub
gülmək — onun sadədilliyinə gülmək — "ay nə bilim, Zaurik,
sən bizə gələn gün oboylar çiçək açdı, ay Zaurik, səni belə
sevirəm, sənə sadiqəm, mən nə bilim nə". Hər şey, hər şey,
hamısı, bütün sözləri, nəvazişləri, göz yaşları-hamısı yalan
imiş, pozğun, əxlaqsız qadının mahir işvələri, fəndləri, tələləri
və hiylələriymiş, vəssalam...
"Çərşənbə axşamı məşqdəyəm. Çərşənbə axşamıdır bu gün,
bu imiş demə bunun məşqləri — Spartakla bağa getmək. Hər
çərşənbə axşamı məşq adıyla bu bağa gəlirmiş yəqin, axmaq
Zaur da divanın üstündə uzanıb onu gözləyirmiş, ay-hay...
Əcəb olur sənin kimi axmağa. Sən orda divanda uzanıb siqaret
çəkirdin, onlar isə burda, bu bağda həmin otaqda — ikisi...
Təhminəylə Spartak... bu fikirlərdən, xəyalında canlanan bu
səhnələrdən dəli olurdu Zaur və bu an maşınını qarşısından
taqqataraqla ötən qatarın üstünə sürmək, toqquşmaq, əzilmək,
parçalanmaq, həlak olmaq istəyirdi, amma eyni zamanda o iki
nəfərdən hayıfını çıxmamış bu dünyadan köçmək də istəmirdi
heç cür. Qatarın vaqonları qurtarmaq bilmirdi. Zaur bu
vaqonlara baxıb, yenə də həmin o bağ otağını. Spartakın qolları
arasında çırpınan Təhminəni görürdü və bilmirdi ki, bu qatar
haçan keçib qurtaracaq, Zaur haçan bu keçidi adlayacaq, onları
haqlayacaq. Hər şeyin, bütün yaralarının, təhqirlərin, ona
elədikləri bütün yamanlıqlarının hayfını çıxacaq. Hiddəti,
əsasən, Təhminəyə aid idi. Qəribədir ki, Spartak haqqında,
hətta kinsiz düşünürdü. Spartak Zaurdan daha dünya görmüş
adam imiş, daha bic, daha fərasətli, daha təcrübəli