i imiş,
vəssalam. Spartak kimisini hər cürə yağlı dillərlə aldatmaq
olmaz. Zaur təki axmaq deyil ki, hər sözə inansın, hər saxta
mehribançılığı həqiqət bilsin, hər hiyləni doğru saysın.
Təhminənin bütün fəndlərinə, pişik tumarlarına, nəvazişli
pıçıltılarına Spartak ancaq gülərdi, "mənə yox, mənə gəlmə"
deyərdi və əcəb də edərdi, afərin Spartak. Spartak kimi olmaq
lazımdır belə Təhminələrlə... İndi Zaur Təhminənin hər bir
336
hərəkətini, hər sözünü, evdə olmadığı hər saatı — yalanla,
fırıldaqla, saxtakarlıqla və riyakarlıqla bağlayırdı və yaddaşı
qəsdən ona müxtəlif sübutlar, faktlar, xatirələr təqdim edirdi.
Bu lənətə gəlmiş qatar, nəhayət ki, keçib getdi...
Qalın sırıqlı pencək geymiş dolu bədənli qadın yoğun
kəndirli çarxı hərləməyə başladı, şlaqbaum yavaş-yavaş qalxdı.
Zaur maşını hərəkətə gətirib, qalxmaqda olan şlaqbaumun
altından keçdi. Sürət göstərici saatda 130-la 140 kilometr
arasında gedib-gəlirdi. Bir azdan çəhrayı "Volqa"nı qabaqda,
aeroporta dönən yolun ayrıcında gördü. İndi əmin idi ki,
çatacaq onlara, ancaq, görünür, onlar da Zaurun maşınını
görmüş və sürətini artırmışdılar, elə bil məsafə azalmırdı iki
maşının arasında, elə bil bir ölçüdə donub qalmışdı aralarındakı
məsafə... Zaur qazı tam dibinəcən basdı və artıq onların
maşınları bir-birinə toxunacaq dərəcədə yaxınlaşmışdı. Zaur
düşündü ki, indicə sükanı bir balaca sağa əysə, belə dəhşətli
sürətlə çəhrayı "Volqa"ya ilişdirsə maşınını, hər iki maşın
kəllə-mayallaq aşacaq və hər üçü lap yəqin həlak olacaq. Bu
üçlükdə ölüm tragikomediyanın məntiqi sonluğuydu.
...Ancaq baş vermədi bu sonluq... Spartakın əsəbləri tab
getirmədi, sürəti aşağı saldı. Zaur onların maşınını keçdi,
təqribən iki yüz metr qabağa çıxıb sürəti kəskin azaltdı, sonra
tamam saxladı maşınını və yanböyrü qoyaraq yolu kəsdi.
Spartak da kəskin saxladı və çəhrayı "Volqa" lazlarla
sürüşüb Zaurun maşınının lap yanında dayandı.
Zaur maşından çıxıb, onlara tərəf getdi. Spartak da
maşından düşdü, amma