o qədər dost-tanış var ki... "Adət üzrə nişanı qız
evi, toyu oğlan evi eləməliydi.
Alya xanımla Zivər xanımın diplomatik danışıqları sülh və
əmin-əmanlıq şəraitində keçdi, söhbətin axırında Alya xanım
Zaurgilin ailəsini sabah günortaya nahara dəvət elədi. Ayaq
açdıya.
***
Zaur işdən qayıdırdı. Soyuqdu, adamın iliyinəcən işləyən
xəzri əsirdi. Yağış da çisələməyə başladı. Zaur maşınını
saxlayıb düşdü, şüşə süpürücülərini taxdı və avtobus
dayanacağında büzüşüb durmuş Mədinəni gördü.
Zaur:
—Mədinə, — deyə çağırdı. — Gəlin oturun, aparım sizi.
Mədinənin əlində iri və görünür, çox ağır zənbil vardı, işdən
sonra adəti üzrə bazara dəymiş, ayın-oyun almışdı, Mədinə
tələsik maşına yaxınlaşdı, keçib oturdu və:
—Zaur, — dedi, — sizi allah yetirdi mənimçün. Əlimqolum
qırılmışdı lap. Avtobus da gəlib çıxmaq bilmir. Bir
yandan da bu yağış, külək...
Zaur təbəssümlə:
—Evə? — deyə xəbər aldı.
—Əlbəttə... Day heç ümidim yox idi ki, bu zənbillə gedib
345
evə çıxacağam.
Zaur:
—Necəsiniz? — deyə soruşdu.
—Sağ olun. Pis deyiləm. Uşaq bir az nasaz kimidir.
—Nə olub ki?
—Qripdir də yəqin, həm də öskürür.
—İndi bütün şəhər qripdir.
Mədinə:
—Hə, kimi dindirirsən, xəstədir, — dedi. — Maşınıvız
təzədir, hə? Çox mübarək, sağlığıvıza qismət olsun.
—Sağ olun.
Mədinə susdu, tərəddüd keçirirdi; desin, deməsin, nəhayət,
Zaura çəpəki baxaraq demək qərarına gəldi:
—Hə, sizi təbrik edirəm, eşitdim evlənirsiz.
Zaur:
—Çox sağ olun, — dedi və siqaret yandırdı.
İndi Zaur da soruşa bilərdi:
—Qonşunuz necədir?
—Təhminə? — Guya Zauru Mədinənin başqa bir qonşusu
da maraqlandıra bilərdi. — O da xəstələnib yazıq.
—Nədir ki? O da qrip olub?
—Qara ciyəri xəstədir onun... İndi də xəstəlik şiddətlənib,
deyirdim axı bədbəxt qızına — sənə içmək olmaz, qulaq asmır.
— Mədinə susdu, sonra əlavə etdi. — Bəs görmürsünüz, day
heç televizora da çıxmır ki.
Zaur:
—Mən televizora baxmıram, — dedi.
Mədinə həvəslə:
—Lap yaxşı eləyirsiz, — dedi. — Baxmalı nə var ki. Elə
boş