şeylər göstərirlər ki...
Mədinə televiziya verilişlərindən danışırdı, onları pisləyirdi,
amma Zaur istəyirdi, yaman istəyirdi ki, Təhminə haqqında
desin yenə bir şey. Görəsən Təhminə danışıbmı Mədinəyə o
gün, o bağ yolundakı görüşlərini, Spartakın bağlarından
346
qayıdarkən Zaura rast gəlməsini?.. Mədinə indi də dünənki
verilişi söyürdü.
—O nə film idi elə?.. Heç həyatda belə şeylər olur bəyəm?
Zaur:
—Təhminə yatır yəni? — deyə soruşdu.
—Yox, bu gün bir az babatdır, bəlkəm hələ işə də çıxdı,—
birdən bic-bic gülümsünüb, — istəsəz axşam televizorda görə
bilərsiz onu, — deyə əlavə etdi.
Zaur:
—Bəli, bununçün televizora baxmağa dəyər, — dedi.
Mədinə:
—Qara ciyəri xəstədir, o isə hər axşam içir, — deyə təkrar
elədi. — İçir, musiqiyə qulaq asır. Gecəyarısı ayılıram,
baxıram, görürəm işıq gəlir, özü də musiqi çaldırır.
Zaur gülümsündü. Gəlib Təhminəgilin küçəsinə çıxdılar.
Həmin o bağın yanından keçirdilər. O bağın ki, haçansa —
yox, Zaur dəqiq tarixi də deyə bilərdi — iyunun 5-də, ilk dəfə
burada bir saatdan artıq gözləmişdi Təhminəni. Axır ki,
Təhminə gəlib çıxmışdı, ağ düyməli qırmızı paltarda idi
Təhminə o gün, dəniz sahilinə getmişdilər və münasibətləri də
bundan başlamışdı... Zaur çöl qapısının ağzında saxladı maşını.
Həmin bu yerdə bir geçə Spartak saxlamışdı maşınını və Zaur
da onun təkərini deşmişdi... Mədinə birdən dedi:
—Zaurik, inanın mənə, bircə sizinlə xoşbəxt idi o yazıq, —
Zaur bu sözlərə təəccüb qaldı. Sözlərdən daha artıq Mədinənin
ona lap Təhminə təkin "Zaurik" deməsinə təəccüb qaldı.
Çiyinlərini çəkdi Zaur.
Mədinə maşından çıxaraq:
—Çox sağ olun, — dedi. — Lap qanımın arasına girdiz.
Allah sizi xoşbəxt eləsin.
Zaur:
—Dəyməz, canım, nə böyük iş imiş, — dedi və maşını ağırağır
sürdü.
347
***
Zivər xanım:
—Sabah işdən bir az tez gəl, — dedi. — Alya xanım qonaq
çağırıb bizi.
Zaur başını tərpətdi.
—Bu gün getmişdim Alyagilə. Hər şey barədə danışdıq.
Məsələni uzatmağın nə mənası var? Şahin restoranla