öz-özünə isbat etməkçün bu
sınaqdan da keçməlidir. Salfet götürüb plovun yağına batmış
dodaqlarını sildi, Spartak da ona baxıb yağlı dodaqlarını sildi,
öpüşdülər. O gün yolda olduğu kimi indi də Spartakdan
odekalon ətri gəlirdi.
Çay gətirdilər, cürbəcür tortlar, pirojnalar, meyvələr gəldi
süfrəyə, Murtuz indi də cəbhə xatirələrini danışırdı və birdən
Zaur öz sifətinə zillənmiş zənli, kədərli baxışları duydu.
Nemətin baxışları idi bu həsrət dolu baxışlar... Onların gözləri
toqquşdu və Zaur bildi ki, bütün burda iştirak edənlərdən yalnız
tək bir Nemət hər şeyi və o cümlədən, Zaurun halını həqiqi
mənasında, olduğu kimi başa düşür. Hər şeyi, hər şeyi başa
düşür. Zaurun halını da, Zaurun qərarını da, bu qərara gəlməyə
onu vadar edən səbəbləri də və gələcəkdə onu, Zauru gözləyən
nəticələri də.
354
***
—Sağ olun, sağ olun...
—Sən allah, gəlin də, xüsusi dəvət gözləməyin.
—Uzaqda oluruq da, pilləkənin o biri başında, ha, ha, ha...
—Day demə...
—Bıy, yağış yağır ki...
—Zaur aparar sizi maşınla.
—Spartak da apara bilər.
—Yox, Spartak çox içib.
—Əşi nə içmişəm, boşlayın görək. Bu saat qonaqları Zaurla
ikimiz evlərinə aparacayıq. Görək kimin maşını tez gedir.
—Zaur, oğlum sabah bir bizə dəy.
—Baş üstə, Alya xanım.
—Professor, nərddə sizə borcum qaldı ha.
—Yaxşı, salamat qalın da, girin içəri, yağışda islanarsız,
hələlik.
—Nə yaman qaranlıqdır, bir kibrit çəksənə.
—Bu saat maşını çıxarım.
—Mən də çıxardıram, bircə dəqiqə gözləyin.
—Zaur, tez qayıt ha.
—Spartak, yubanma ha.
***
Diksinib oyandı, tez qol saatına baxdı, düz səhər saat altı idi.
Mat qaldı Zaur, bəlkə yuxuda eşidib bu səsi, amma telefon
ikinci dəfə zəng çaldı. Əlini uzadıb çarpayısının yanındakı
dəstəyi qaldırdı, yuxulu səslə:
—Allo, — dedi.
Telefon susmuşdu. Zaur dəstəyi yerinə qoymaq istəyirdi ki,
musiqi səsi eşitdi. Əvvəlcə uzaqdan gəlirdi bu səs, sonra elə bil
xəttin o başındakı telefon dəstəyini səsə yaxınlaşdırdılar və
Zaur "Küçələrə su səpmişəm" mahnısını