ı eşitdi. Dinlədikcə
yavaş-yavaş yuxudan ayılırdı, bu qəribə erkən konsertə
təəccüblənirdi. Birdən-birə başa düşdü:
355
—Alo, kimdir? — dedi, amma mahnı bitdi və dəstəyi asdılar...
Və o zaman Zaur hər şeyi başa düşdü. Bildi ki, kimdir zəng
eləyən, bildi ki, səhər saat altıdır, zəng vuran belə ertədən
durmayıb, yox, yatmayıb bu gecəni, musiqiylə, konyakla,
həsrətlə, onun — Zaurun həsrətiylə dopdolu bu gecəni
yatmayıb, gözünü də qırpmayıb.
İndi Zaur özü yığdı nömrəni, gümanın tam doğruluğuna
inanmaq üçün. Dəstəyi dərhal qaldırdı, amma susmuşdu
Təhminə, Zaur da danışmırdı. Telefonda başqa bir mahnı
səsləndi: "Ay bəri bax, bəri bax..."
Pəncərədən daş gələr,
Xumar gözdən gələr.
Səni mənə versələr,
Allaha da xoş gələr...
Mahnı qurtardı və dəstəyi asdı Təhminə. Zaur siqaret
yandırdı və elə dərin, elə dərin bir həsrət duydu ki, az qala
ulayacaqdı. Təhminənin necə bir gecə keçirdiyini təsəvvür
elədi və bu zaman telefon yenə səsləndi. Dəstəyi qaldırdı,
mahnıya qulaq asmağa başladı:
Ömrüm boyu daş daşıdım,
Gəmim dolmadı.
Gənc yaşımdan bir qız sevdim,
Mənim olmadı...
"Təhminə, ay Təhminə, axı niyə sən belə etdin?" — demək
istəyirdi Zaur, amma heç nə demirdi. "Özü də gör bir kimlə,
Spartakla!" — demək istəyirdi Zaur, amma heç nə demirdi.
"Təhminə, axı mən səni doğrudan da sevirdim və doğrudan da
xöşbəxt idim səninlə" — demək istəyirdi Zaur, amma heç nə
demirdi. "Hamısı yalan idi yəni? Yəni heç məni sevmirdin,
sevirdinsə niyə belə yaraladın?" — demək istəyirdi Zaur,
amma heç nə demirdi... "Axı mən bir də heç bir vaxt, heç bir
356
vaxt xoşbəxt olmayacam, bilirsən ki, bunu, axı mən artıq
yaşamıram, ölüyəm, canlı meyitəm" — demək istəyirdi Zaur,
amma heç nə demirdi. Mahnı qurtardı. Təhminə dəstəyi asdı.
Bir neçə dəqiqə keçdi və Zaur elə düşündü ki, hər şey bitib, bu
zaman yenə zəng oldu, o telefonu qaldırdı və mahnını eşitdi:
Qırmızı gül, sarı gül,
Bağçaların varı gül.
Gec açıldın, tez soldun,
Açmayaydın barı gül...
"Laçın" mahnısı