tərəf getdi. Spartakın
dostu da onlarla mindi maşına.
Zaur öz maşınının sükanı dalına keçdi. Bir müddət motoru
359
qızdırdı, sonra çəhrayı "Volqa"nın ardınca sürdü... Həmin o
yola çıxdılar. Həmin o yola ki, bir neçə ay bundan qabaq bu
yolla Zaur çəhrayı "Volqa"nı qovurdu... Amma Zaur həyatın
qəribə dolanbacları haqqında düşünməyə macal tapmadı, Zivər
xanım açıldı nə açıldı...
Hər şey məhz Zaurun düşündüyü kimiydi, Zivər xanım
deyirdi ki, adamları tanımaq olmurmuş, neçə ilin
qonşusudurlar, həmişə də Murtuzovları abırlı adam bilib,
amma sən demə Alya şeytana papış tikənlərdən imiş. Özü də,
əri də özlərindən elə müştəbehdirlər ki, elə bil alçaq dağları
bunlar yaradıblar. Qızlarının da tayı-bərabəri yoxmuş onların
gözündə, göydən qızıl zənbildə düşübmüş, bilməmişik... Hələ
bütün bunlar dərdin yarısıymış, sən bir görəydin ki, o julik
Spartakı necə tərifləyib göyün yeddi qatına qaldırır Alya
xanım. "Spartak belə, Spartak elə", dilindən düşmür arvadın
Spartak. Arvadın həyasızlığına bax ki, düz Zivər xanımın
gözünün içinə şappadan deyib ki, sən nahaq Zaurla Spartakı tən
tutursan. Spartak hara, Zaur hara. Spartak müstəqil kişidir, bir
evin dayağıdır, Zaur isə heç öz ailəsini əməlli-başlı saxlaya
bilməz öz başına qalsa... Day mən də bu yerdə partladım, nə
partladım. Nə olub, dedim, bəlkəm Zaur qapıva gəlib, səndən
kömək-zad istəyib, ölüb-eləyib Zaurun atası-anası ki, sizlərə
möhtac olsun... Zaurun, deyirəm, maşallah dalında dağ kimi
dədəsi var... İndi gör bu ləçər qızı mənə nə cavab verir, —
dədəsi, deyir həmişə olmayacaq ki. — Bəs sənin ərin necə, —
dedim, — qurdla qiyamətə qalacaq? Hamımızın axırı bu qara
torpaqdadır da, sən nə baxırsan ki, Zaurun atası xəstədir, heç
kim bilmir ki, əcəl onu haçan və harda yaxalayacaq, görürsən
bığıburma cavan yıxılıb ölür birdən, amma yaşlı, xəstə adam
lap qoca yaşına kimi yaşayır. Bir də deyirəm, həkimlər deyib
ki, professor yüz yaşı da sap-sağlam başa vuracaq. Özüm
qəsdən həmişə Alyayla danışanda