u yeni çevrəyə daxil elədi və ona indi qəribə gəlirdi ki,
haçansa cavanlıq vaxtlarında bu sayaq vəzifələrə rişxənd
edərdi. Yadındadır, haçansa Zaur başqa bir nazirin köməkçisi
vəzifəsində işləyən bir dostunu lağa qoyardı. Dostu deyəndə ki,
"sabah kişiylə Moskvaya uçuruq", Zaur həmişə elə təsəvvür
edirdi ki, dostu Moskvaya nazirin çamadanını daşımağa gedir.
Ona elə gəlirdi ki, dostu nəinki nazirin çamadanını, hətta, nazir
arvadının hamam boğçasını da daşıyır. Niyə belə düşünürdü —
məlum deyil, axı, təbii ki, nazirin arvadının heç bir hamam
boğçası-filan yox idi, çünki hamama getmirdi, özlərinin
vannaları vardı, ona nə gəlmişdi ki, hamama getsin? Həm də
boğçayla?.. Bəlkə bu təəssürat ondan doğmuşdu ki, Zaur bir
dəfə həmin dostunu bazarda görmüşdü — nazirgilə bazarlıq
edirdi. Zaur özü də təbii ki, heç bir çamadan-zad daşımırdı,
bazarlıq-filan etmirdi, amma hərdən o da görürsən öz naziriylə
Moskvaya gedirdi. Nazir sinli kişi idi, hərdən görürsən çox
nəzakətli bir tərzdə Zaurdan xahiş edirdi ki, mehmanxanada
onun yanında qalsın, lazım olanda növbətçidən çay dəmlədib
gətirsin və bəzən nazir Qosplanda mühüm iclasa başı qarışanda
Zaurdan onu da rica edirdi: madam boşsan, bir mağazaları gəz.
Arvadının və qızının verdiyi siyahıya əsasən xırım-xırda şeylər
almaq tapşırırdı. Təbii ki, pulunu da verirdi.
Nazirin arvadı da çox mədəni və nəzakətli xanım idi. Zaurla
hörmətlə danışırdı həmişə, çalışırdı ki, heç bir tövrlə onun
izzət-nəfsinə toxunmasın, amma əlacsız qalanda bir-iki dəfə
Zaurdan xahiş eləmişdi, usta tapıb gətirsin, vannalarının xarab
olmuş kolonkasını düzəltdirsin, çünki ərinin başı elə qarışıqdır
375
ki, ev işlərinin qeydinə qalmağa heç cür macal tapa bilmir.
Zaur başa düşürdü hər şeyi, amma əslində elə onun özünün də
işi başından aşırdı, nazir üçün müxtəlif kağız-kuğuzlar,
sənədlər, vəsiqələr düzəldirdi, qəbula yazılmışları yola verirdi,
nazirə gələn məktubları seçib sahmana salırdı, nazirin
imzasıyla cavablar hazırlayırdı.