liftin
qapısına tərəf atılacaq, amma qapılar bu vaxt bağlanacaq, Zaur
divardakı işıq tablosuna baxacaq — tabloda liftin hərəkəti
görünəcək — mərtəbələrin rəqəmləri bir-birini təqib edəcək —
2, 3, 4, 5, 6. Lift altıncı mərtəbəyə çatıb dayanacaqdır. Zaur
380
düyməni basacaq və lift yenidən birinci mərtəbəyə qayıdacaq,
tabut kimi ağır və əzəmətlə gələcək Zaurun qabağına; qapılar
açılacaq, Zaur liftin içinə girəcək, altıncı mərtəbənin düyməsini
basmaq istəyəcək və bu zaman məlum olacaq ki, altıncı
mərtəbənin düyməsi yoxdur, çünki heç altıncı mərtəbənin özü
də yoxdur, ev beş mərtəbəlidir. Çöldəki işıq tablosunda da yox
imiş altıncı mərtəbə, Zaurun gözünə görünübmüş bu rəqəm.
Zaur and içə bilərdi ki, lift məhz altıncı mərtəbəyə qalxmışdı.
Hər halda beşinci mərtəbəyə qalxacaqdı Zaur, növbətçini
sorğu-suala tutacaqdı, növbətçi də deyəcəkdi ki, heç bir qırmızı
paltarlı qadın görüb eləməyib. Zaur bütün mərtəbəni gəzəcək,
axtaracaq, sonra isə yanğın nərdivanıyla dama qalxacaqdı.
Damda isə gözəl may gecəsindən, ulduzla dolu səmadan,
eşqbazlıq edən pişiklərdən başqa heç nə və heç kim yox idi;
təzəcə basılmış qırın iyi gəlirdi, vəssalam...
Bu qəribə və izahsız vaqiədən başqa Zaurun həyatında ömrü
boyu heç bir əcaib, qəribə, anlaşılmaz hadisə olmamış və
olmayacaqdı: işi, ailəsi, uşaqları, dostları, tanış və qeyri-tanış
adamlar vardı Zaurun həyatında, onlar doğulurdu, ölürdü və bir
də qəbiristanlıq vardı, bu qəbiristanlıqda qərib bir məzar vardı
və məzarın üstündə Təhminənin adı, famili və 1941-1965
rəqəmləri yazılmışdı. Mədinənin, Manafın və Muxtarın
ölümündən sonra daha bu qəbrin üstünə heç kəs gəlmirdi...
***
Tutuşdu qəm oduna şad gördüyün
könlüm,
Müqəyyəd oldu ol azad gördüyün könlüm.
Nə gördü badədə bilməm kim oldu badəpərəst.
Müridi-məşrəbü zöhhad gördüyün
könlüm.
Füzuli eylədi ahəngi — eyşxaneyi Rum.
Əsiri-möhnəti-Bağdad gördüyün
könlüm.
381
Səhər saat yeddidə dəmiryol vağzalının bufetində
oturmuşdular, şirin çaxır içirdilər,