həkk
olunmuş, altında da qızılı ilmələrlə 50 rəqəmi toxunmuşdu.
Xalçanı keçən il — Şövqünün yubileyi günündə ona hədiyyə
vermişdilər.
Ordan-burdan söhbət edirdilər, arabir sabahkı toydan da söz
385
düşürdü.
Saat on birə yaxın Bilqeyis xanım hamıya "gecəniz xeyrə
qalsın" deyib öz otağına çəkildi. Şövqü hələ bir saat da onlarla
qaldı. On ikinin yarısında Fuad durmaq istədi, Rumiyyə
qoymadı, nə isə təzə bir söhbət saldı və Fuad yenidən yumşaq
kürsüyə çökdü, təzə siqaret qutusu çıxarıb açdı, Şövqüyə təklif
etmədən odladı — gələcək qayınatası çəkmirdi. Söhbət yenə də
sentyabr planlarına döndü. Sentyabrdan Fuad təzə işə — şəhər
soveti sisteminə keçəcəkdi. Şövqü buranın perspektivlərindən,
üstün cəhətlərindən danışırdı. Əslində elə Fuadın bu işə
keçməsi Şövqünün təşəbbüsü, Şövqünün planı idi və onun
yardımıyla həyata keçməkdəydi.
12-dən bir az keçmiş Şövqü də durub o biri otaqa keçdi.
Vidalaşmasa da aydın idi ki, yatmağa gedir. Bu
vidalaşmamağın özündə nəzakətsizlik yox, əksinə müəyyən
takt vardı: vidalaşsaydı, Fuad bunu eyham kimi qəbul edə
bilərdi, yəni gecdir, sən də dur get evinizə.
—Demək olar ki, heç vaxt Rumiyyəylə tək qoymazdılar onu
otaqda. O biri otaqlarda, ya mətbəxdə olsalar da ara sıra ya
Şövqü, ya Bilqeyis xanım müəyyən bəhanə tapıb bu televizorlu
otağa — Fuadla Rumiyyənin görüşüb-danışdıqları otağa baş
çəkərdilər.
Birin yarısında Fuad durdu.
—Gecdir, — dedi.
Rumiyyə bir az incik:
—Nu, raz gecdir, get, — dedi...
Fuad yerindən tərpənmədi.
...Qonşu otaqdakı saat biri vurdu. Fuad, nəhayət qəti və
qıvraq hərəkətlə qalxdı. Qapıda:
—Elə bilirsən yadımdan çıxıb? — dedi. — Toy paltarını
mənə göstərmədin.
—Sabah görəcəksən də...
—Sabah hamı görəcək. Amma mən gərək hamıdan qabaq
görəydim, axı hər halda...
386
Rumiyyə qətiyyətlə təkrar etdi:
—Sən mənim toy paltarımı, ancaq sabah görəcəksən. Bircə
sabah, vəssalam.
—Niyə?
—Qonşumuzun qızı var, Lalə. Gələn həftə onun toyudur,
toyumuzdan sonra ona satacam.
Fuad:
—Vay