. Bilqeyisin atası yetmiş iki yaşlı Muxtar,
bütün Abşeronda "Bizonalı Muxtar" adıyla tanınan qoca
qəssab, tələb eləmişdi ki, kəbin kağızını ona göstərsinlər,
şəxsən özü öz gözüylə görsün. Dünən günorta vaxtı Fuad
qayınanasıyla birlikdə Şövqünün maşınında Buzovnaya
getməli oldu. (Rumiyyə bəhanə eləyib boyun qaçırtdı). Muxtar
neçə ildi ki, Buzovnadan, daha doğrusu, Buzovnadakı evinin
həyətindən kənara çıxmırdı. İldə, ayda bir dəfə məscidin
yanındakı çayxanada görünərdi, Bakıda isə axırıncı dəfə, yalan
olmasın, iyirmi beş il bundan qabaq olmuşdu. Şövqüylə
Bilqeyis evlənəndə. Bilqeyis Muxtarın birinci arvadından idi.
İkinci arvadından bir oğlu varmış, müharibədən qayıtmayıb.
İndiki arvadından, qırx iki yaşlı Xeyrənsədən isə iki qızı və bir
oğlu var. Rumiyyənin xalaları on yeddi və on beş yaşlarında,
dayısı on iki yaşında idi... Muxtar uzun-uzadı kəbin kağızına
baxdı, gözlərinin işığı çəkilmişdi, sanki Fuada və Bilqeyisə
inanmırmış kimi oğlu Maliki çağırtdırdı, iki dəfə kəbin
sənədini ona oxutdurdu və ancaq bundan sonra: "Allah xeyir
versin", — dedi...
389
Kəbin kağızı Fuadın pencək çibində idi... Pasportunun
arasında... Mümkündürmü belə bir səadət, ilahi? Bu mənəmmi?
Adamın da bəxti belə gətirərmi!.. Amma...
Haradandı bu hiss, lap uşaq yaşlarından ona tanış idi bu
qorxu, bu təlaş... hər şey yaxşı olanda, işləri düz gələndə, necə
deyərlər, bəxti gətirəndə, həmişə anlaşılmaz qorxu, təlaş,
vahimə hissi altdan-altdan onun içini gəmirərdi... Nə isə baş
verəcəyi, nə isə bir uğursuzluğa düçar olacağı, yaşadığı bu xoş
anların, bəxtiyar saatların nə iləsə, dəhşətli bir peşmançılıqla,
böhranla, bədbəxtçiliklə əvəz olunacağı qorxusu... İndi də bu
təlaş, anlaşılmaz, səbəbi və sirri bilinməz nigarançılıq
duyğuları Fuadın sevincinə qeyri-müəyyən bir acı qatırdı,
səadətin şirin dadına təlx bir təm verirdi... Nə üçün, nədən?
Hardan idi bu qorxu, nəyə əsaslanırdı bu gizli həyəcan? Birdən
bir şey oldu? Nə ola bilər axı? Sabah toydur,