toylarıdır.
Dunyanın heç bir qüvvəsi bu toyun qarşısını ala bilməz, bu
nigahı poza bilməz. Çox əcəb... Sonra, təyyarəylə Moskvaya
uçurlar... Aha, bəlkə o, təyyarədən nigarandı? Qəza-filan... yox,
bu daha lap ağ olar ki... Melodrama... həyat melodrama deyil...
Toy eləyəsən, yuz adamlıq toy, bütün dəm-dəsgahıyla, sonra da
belə ucuz ölüm?! Amma, bir yana baxanda, melodrama kimi,
məntiq kasadlığı da var bu dünyada... Bəzən əcəlin elə qəribə,
elə məntiqsiz və mənasız şıltaqları olur ki... Əcəl gözlə qaş
arasındadır, düz deyiblər... Təsəvvür eləyirsən?! Toy, dəmdəsgah,
şadlıq, şadyanalıq.. Klarnet səsi ərşə bülənd olur...
Hədiyyələr, sağlıqlar, arzular, öyüdlər... "Xoşbəxt olun, qoşa
qarıyın, oğullu-uşaqlı olun!" Sonra da... qəza?! "Necə də
yaraşırlar bir-birinə, gəlin, pis gözlərdən iraq, ay parçası
kimidir, maşallah, bəy də deyirlər qabiliyyətli uşaqdır, allah
onları bir-birinə çox görməsin"... Sonra da qəza? "Bəs harda
yaşayacaqlar? Harda, yəqin ki, oğlangildə, yox ağəz, deyirlər
oğlanın evi pisdir, heç Şövqü qoyar ki, əziz-xələf balası bir
şeydən korluq çəksin... Həm də, aman-zaman bircə
övladlarıdır, onu gözlərindən iraq qoymazlar, gətirərlər gədəni
390
öz evlərinə, maşallah, bir cah-cəlallı ev-eşikləri var, kimə
qalacaq? Beş otaqlarından ikisini verərlər cavanlara da... Yox,
eşitməmisiz bəs, kooperativdə ev tikdirib qızına, bulvarın
yanında təzə bina tikirlər e, bir aya hazırdır, ora köçəcəklər,
qızım, sən məndən soruş". Sonra da qəza?
"Sən allah, bir bədbəxtçiliyə bax ey!.. Necə də bir-birlərinə
yaraşırdılar qaragünlər?!. Deyir, mərdimazarın gözü çıxsın,
görən kimin gözü dəydi. Toyun gecəsi əcəl alsın başının
üstünü, xudaya, belə də müsibət olar! Görəsən, heç qurtaranzad
olub?.. Haradan olacaq əşi, göyün yeddi qatından
təyyarədən tarappadan düşə yerə, salamat qurtaran olar, indi
yazıqların sağ tikələri qulaqlarının dibindədir... Deyirlər, Şövqü
havalanıb, danışığını-zadını bilmir, heç adam-zad da tanımır...
Bəs elə olacaq