bu hökmü tam bir soyuqqanlılıqla
qarşılamaq, eyninə almamaq, beş qat artıq biganəlik göstərmək,
402
özünü sındırmamaq əvəzinə əskik bir yola qədəm qoymuşdu,
yalvarıb-yaxarmağa başlamışdı. Əlbəttə ki, açıq-açığına
yalvarmırdı, səbəbini öyrənməyə çalışırdı.
—Axı niyə axı?
—Elə-belə.
—Niyə axı elə-belə?
—İstəmirəm, ona görə.
—Niyə istəmirsən axı?
—İstəmirəm, vəssalam...
—Axı, niyə axı...
O, yalnız suallar verirdi. Amma "istəmirəm, vəssalam"ın
cavabı "istəmirsən, belə cəhənnəmə istə, gora istə" olmadıqda,
hər bir "axı niyə" sualı elə yalvarmaq idi də! Fuadın atası da bu
məktəbdə dərs deyirdi və "BMV"-li oğlan bunu da bilirdi.
Deməli, Fuada qarşı belə tam bir özbaşınalıqla hərəkət edərkən
o, nəinki Fuadı saya salmırdı, atasıyla, atasının məktəb
dairəsindəki nüfuzu, imkanları, zabitəsi va zəhmiylə də
hesablaşmırdı...
—Dedim ki, istəmirəm...
—Axı niyə, hə?
—İstəmirəm, vəssalam, şüttəmam.
Həm də bütün bu mükalimə dərs vaxtı, pıçıltıyla, gedirdi.
Qıvırcıqbaş Fuada tərəf çevrilmədən diqqətlə yazı lövhəsinə,
orada tapşırıq yazan müəllimə baxırdı, təbəssümü də üzündən
əskilmirdi. Fuadın isə dərs-filan eyninə deyildi. Bir daha
"BMV"-yə minməyəcəyi dəhşəti, illah da bu cəzaya heç bir
günahı, təqsiri olmadan məhkum olunduğu onun bütün
fikirlərini pırtdaşıq etmişdi. "Niyə axı, niyə?" "İstəmirəm,
vəssalam".
Qasıma dönə-dönə tapşırmışdı ki, maşını məktəbdən bir tin
aralı saxlasın. Pərvizlə Ceyhuna da demişdi ki, məbadə sinif
yoldaşlarınız sizin məktəbə maşınla gəlib-getdiyinizi bilsinlər.
—Mama, Djeyxun qovorit çto on ne poydet k Qurbanu.
"Salaməleyküm. Bu küçüklər də demə, babalarını adıyla
403
çağırırmışlar..."
—Kak gto ne poydet? Djeyxun, kak tebe ne stıdno? Çerkez
je zvonila, prosila, çtobı vı zaşli k deduşke.
—K kakomu deduşke?
"Əlbəttə "deduşka" ancaq Şövqü ola bilər — ana babası".
—Kak k kakomu, raz ə qovoru Çerkez zvonila, znaçit k
deduşke Qurbanu. On bolen.
Dünən Qurbanın təzyiqi qalxmışdı. Fuad özü də bu gün vaxt
tapıb