b atasıgilə dəyməliydi.
—Mam, ya ne xoçu tuda.
—Poçemu Djeyxun?
—U nix ploxo paxnet.
Pərviz pıqqıldayıb güldü. Ceyhunun sözlərinə Rumiyyə də
güldü və azərbaycancaya keçdi:
—Adam elə deməz, ayıbdır:…
Fuadın yatağından qalxıb Rumiyyəni danlamasına, "bu da
sənin verdiyin tərbiyə, gör doğma babasıgilə necə münasibət
bəsləyirlər" deməsinə də hacət qalmadı. Rumiyyə özü kiçik
oğlunu tənbeh edirdi. Bu, doğrudan da belə idi. Ancaq
oğlanların ata tərəfdən baba-nənəsinə bu cür münasibətləri
dolayısıyla Rumiyyənin özünün qayınata-qayınanasına
əlaqəsindən mayalanmışdı, mürəkkəb "böyük"lər davranışının
uşaqlığın sadə güzgüsündə əksi idi. Burası da belə idi.
Qurbanla Çərkəzin evləri — Fuad da subay çağlarında iyirmi
beş il həmin bu mənzildə yaşamışdı — köhnə, sınıq-salxaq,
ikimərtbəli binanın ikinci qatındakı tək otaq — rütubətliydi,
aşağıdan, həyətdən ümumi ayaqyolunun iyi vururdu otağa. Və
bu da həqiqət idi. Rumiyyə də, oğlanlar da dəhlizə çıxdılar.
Fuad bilmədi ki, mübahisələri nəylə qurtardı. Görəsən,
gedəcəklərmi uşaqlar babalarıgilə? Yəqin gedərlər. Adətən,
Rumiyyə istədiyini elətdirir; uşaqlar onun sözünə baxırlar.
Əlbəttə, əgər doğrudan da istəyirsə bunu Rumiyyə, xala xətrin
qalmasın deyə təkid etmirsə... Qapı çırpıldı, Fuad yatağından
qalxdı. Bu gecə də heç bir yuxu-filan görməmişdi.
404
Ümumiyyətlə,axır vaxtlar yuxu gördüyü yadına gəlmir.
Arxayın sakit yatmışdı, amma nədənsə ürəyində bir səksəkə,
narahatlıq duyurdu. Qəribə xətərə idi bu; sanki nə isə pis bir
hadisə baş verəcəyini gözləyirdi. Bəlkə də atasının təzyiqi
sarıdandır nigarançılıq çəkir. Ya başqa bir xətərəsi var? Nə?
Hər halda onu da bilirdi ki, bütün bu qeyri-müəyyən hisslər,
fikirlər yarım saat-qırx dəqiqəlikdir — gedib iş yerinə
çatanacan. İdarəsinə çatdımı, iş günü başlandımı — öz adı da
yadından çıxacaq. Belə-belə hisslər ancaq səhər, yuxudan erkən
oyananda, yatağından duranacan on-on beş dəqiqə bekar vaxtı
qalanda baş qaldırırdı, ya da nadir hallarda, gecə ikidən