atam,
anam, nənəm və bacılarım mənə hörmət bəsləyirlər. Mən
anamın sözünə qulaq asıram. Nənəmə kömək eləyirəm. Mənim
nənəm mənə çoxlu nağıllar danışır. Xoruz baba, mən çoxlu
nağıllar, mahnılar, şerlər bilirəm. Mən pianinoda "Kukla"
mahnısını çala bilirəm. Xoruz baba, mən həmişə radioda sənin
bizim üçün verdiyin nağıllara qulaq asıram. Xoruz baba, sabah
radioda mənim də adımı de. Xoruz baba, mən yaxşı qızam.
Mənimçün "Telefon" mahnısını çaldır.
İmza: Sizin kiçik nəvəniz
44
Namazova Nərgiz Nemət qızı
İKİ-BİR
Fələk iki bir atdı
Bəxtimin nərdi kimi
Zaur bilirdi ki, axır Təhminəni razı salacaq, çünki bu elə bir
təklif idi ki, ilk dəqiqədən həqarətlə rədd olunmamışdısa,
deməli, gec-tez qəbul olunacaqdı.
—Axı niyə mütləq plyaja getmək istəyirsən?
—Yadında, mən "Moskviç"imi alanda sən dedin ki, yaxşı
oldu, yayda bizi plyaja apararsan.
—Mən deyirdim bütün şöbəynən gedərik, demirdim ki,
ikimiz...
—Bütün şöbə? — Zaur rişxəndlə sadalamağa başladı.—
Dadaş, Nemət, Qurban...
Təhminə uğunub getdi.
—Axı, Zaur, başa düş, eşidən-bilən nə deyər, mənim ərim...
—Biz nə günah işlədirik ki... ərin Bakıda olsaydı... amma
indi burda yoxdur... gedək çimək, iki saata qayıdarıq.
—İki saata? Yəqin? ....
"Vəssalam!".
—Lap yəqin. Söz verirəm.
Təhminə alt dodağını dişləri arasına alıb, başını yana əydi.
Saçları çiyninə axdı.
—Gedim qarajdan maşını götürüm, iyirmi dəqiqədən
gəlirəm evinizin qabağına.
—Yox, yox, evin qabağına gəlmə. Evimizin yanında bağ var
e, onun sol tərəfində gözlə.
—Oldu. Çox gözəl.
Zaur üçüncü mərtəbəyə dırmaşmağa başladı. Pillələri beş-
beş atılır, bığaltı gülümsünür, zümzümə edirdi. Uçmağa qanadı
çatmırdı.
Pilləkənin başında Məmməd Nəsirlə toqquşdu. Tünd çaxır
45
iyi Zaurun burnunu çaldı.
Məmməd Nəsir onun qolundan yapışdı.
—Mən ölüm, — dedi. — Gedək bir nərd ataq.
—Məmnuniyyətlə, Məmməd Nəsir, gələn səfər. İndi yaman
tələsirəm.
Dartınıb çıxmaq istədi.
Məmməd Nəsir:
—Bircə tas, — dedi, — sən mənim canım.
—Ay kişi,