Fuad
düşünürdü ki, həyatda ağır mənəvi işgəncələrdən biri də duzsuz
yumora dözmək işgəncəsidir. Qasım: filankəsin papağı
sətəlcəm olub, deyirdi. Fuad istər-istəməz fikirlərindən
ayrılaraq: Papağı, necə yəni papağı sətəlcəm olub? — deyə
xəbər alırdı. — Qasım sözləri bir-bir, iştahla tələffüz edərək:
— Bəs necə — deyə təmkinlə danışmağa başlardı: Yelbeyindü
411
də... Başında o qədər yel əsib ki, papaq, qaragün, sətəlcəm olub
da...
Fuad bilmirdi neyləsin, gülsün, ya susub matdım-matdım
Qasıma baxsın.
—Qasım, saatın yenə yatıb?
—Yatıb, Fuad qədəş... Bilmirəm bu niyə postoyannı yatır,
yuxusun ala bilmir. Elə qururam, bir az çaq-çuq eləyir bir də
gördün, yallah, başın qoydu balışa, xorna çəkdi özüyçün...
Fuad axır vaxtlar çəmin tapmışdı belə söhbətin… Qasımın
danışıqlarını eşidir, amma dinləmirdi. Bəzən də, lap canı
boğazına yığılanda: "Qurban olasan Şövqüyə, yoxsa səni
çoxdan əkmişdim, — deyə düşünürdü. — Eybi yox səninlə
mənim aramda da az qalıb".
Təzə yerinə Qasımı götürməyəcəkdi. Şövqü də gərək day
ondan incimiyəydi. Oranın öz sürücüsü var, özü də pis oğlan
deyil. "Volqa"nı ondan alıb Qasıma vermək, onu Qasımın
"Moskviç"inə keçirtmək olardı, amma yaxşı düşməzdi bu...
Necə baxardılar buna?.. Ətrafına öz adamların yığır və s.
Şövqü də bunu başa düşməlidir məncə. Qasım ki bir şey
itirmir. Qalar elə əvvəlki işində, ya da axır ki, bağa köçüb
qardaşı Qəmbərə bağban durar. Yaxud qalıb Fuadın yerinə
gələni gəzdirər. Fuadın yerinə gələn. Kim gələcək yerinə
Fuadın? Neçə vaxt idi ki, arabir bu barədə fikirləşirdi, amma
hələ qəti qərara gəlməmişdi. Çox götür-qoy edib üç nəfərin
üstündə dayanmışdı, amma bu üçündən birini seçməyi
bacarmırdı. Bu haqda ətraflı düşünməyə də macalı yox idi.
Hələ vaxt var, qoy hələ mənim öz məsələm həll olunsun.
Məsələ, şübhəsiz həll olunmuşdu, bu gün-sabahlıq idi, necə
deyərlər...
—Fuad qədəş, məktəb hazırdır a!.. İki aya təhvil verəcəklər.
Payızdan burda başlayacaq dərslər.
Fuad çevrilib pəncərədən baxdı,