n niyə,
dedi, dedim ona görə ki, sənin başın ağrıyanda qarın dərmanı
414
içməlisən. Sənin başın da, ürəyin də qarnındadır... Sən qarnıvın
qeydinə qal, başıvı neynirsən... Qəmbərə danışmışam, day o
qədər gülüb ki, qəşş eləyib gedib özündən. Qafur Əhmədli
onunçün mənimlə pəs düşdü də... — Qasım susdu bir müddət
sonra şaqqanaq çəkib güldü: — Purgen ha! — öz atmacası bərk
xoşuna gəlmişdi, həm də yaddaşı pis idi, bu əhvalatı azı on
yeddi dəfə danışmışdı Fuada.
Qasımın baməzəliyindən yəqin ki Qafur Əhmədli də
çəkdiyini çəkib və hətta Əhmədliyə qarşı mərhəmətə bənzər bir
hiss də oyandı Fuadın ürəyində: necə olsa bir il Qasımın
yumoruna dözüb heyvancığaz. Zənd-zəhləsi gedirdi bu
adamdan. Atasına qarşı nanəcib rəftarına görə də, Qurbanın
Fuadın atası, Şövqünün qudası olduğunu bilə-bilə onların heç
birini saya salmadığına, elədiyini elədiyinə görə də... Eyib
etməz... Heç zərəri yoxdur, yeri gələr, dərsini verərik... Örkən
nə qədər uzun olsa da gəlib bir gün əlbət keçər doğanaqdan...
Qoy bir macal eləyim. Qafur Əhmədlinin yatsa heç yuxusuna
da gəlməyəcək ki, bu gözlənilməz badalağı kim vurdu ona,
hardan dəydi, bu zərbə... Qoy bir macal eləyim...
Qasım:
—Purgen ha! —deyə yenə güldü. — Ay səni evinəcən,
kişi... Səndən də sözlər çıxır a, ay Qasım!..
Üçüncü fəsil
—Siz bu gün müdirsiniz, sabah heç kim... adicə bir
müəllim! — Qadının dili təpirdi, al qırmızı boyanmış dodaqları
tir-tir titrəyirdi. Bərk həyəcanlanmışdı, əsəbdən, hikkədən
bütün içi qaynayırdı. — Bəli, yerivizi bilin. Mənim yoldaşım
isə Əhmədlidir. Siz bu gün varsız, sabah yox, Əhmədli isə
həmişə Əhmədlidir!
Məsələn, Əhmədli. Qadın, əlbəttə ki, Əhmədli demirdi.
Başqa bir adamın adını çəkirdi. Amma Fuadın yadında
415
qalmamışdı — qadının ərinin əsil familiyasını xatırlaya
bilmirdi. İyirmi səkkiz il keçirdi bu söhbətdən, hardan yadında
qalaydı. Ad, familiya yadında qalmamışdı, amma qalan hər
şey, ucaboylu, ağcamaya qadının qabardin paltosuna, torlu qara
şlyapasına, səsinin,