i onun adı, ay
allah?
Bilqeyis xanım... Əlbəttə, arvadın da adı, çox güman ki,
Bilqeyis deyildi... Bilqeyis Fuadın rəhmətlik qayınanasının
adıdır. Qayınanasının da ki, dünyada gözünün ağı-qarası bircə
balası olub, — Rumiyyə, Fuadın arvadı Rumiyyə, Rima,
Rimiçka. Rima, Rimiçka, Rumiyyə də ki, tamam başqa
məktəbdə oxuyub... Amma... Amma hafizə sandığında həmin
qadın nədənsə Fuadın çox illər sonra tanış və daha sonralar da
qohum olduğu Bilqeyis xanımla eyniləşirdi. Niyə? Kim bilir?
Bəlkə zahiri bir bənzəyiş vardı. Bəlkə Bilqeyis xanım da
dodaqlarını belə al qırmızı boyayırdı. Bəlkə bu cür qabardin
paltosu ya qara torlu şlyapası vardı. Yox, Fuadın heç yadına
gəlmir Bilqeyis xanımın dodaqlarına belə al qırmızı boya
çəkməsi. Qabardin paltosu bəlkə vardı, bəlkə də haçansa — o
vaxtlar, qabardin dəb olan çağlar — Fuadın onu hələ
tanımadığı zamanla varmış... həmçinin qara torlu şlyapası da...
Bəlkə zabitəsi, harınlığı, mənəm—mənəmliyi? Bəlkə
kobudluğu — Qurbana qarşı kobudluğu? Yox, Bilqeyis xanım
Fuadgillə, Qurbanla qohum olduqları müddətdə bircə dəfə da
olsun nə Qurbanla, nə Çərkəzlə, nə də Fuadın özüylə belə qaba,
sərt danışmamışdı. Bəs bu assosiasiya, anım, bu bənzətmə,
eyniləşdirmə nədəndir, neçindir, hardandır? Niyə həmişə bu
səhnə Fuadın zehnində alışıb sönəndə, həmin qadını öz içində
Bilqeyis adlandırır? Bəlkə də ona görə ki, əsil Bilqeyis xanım
da, o şərti Bilqeyis adlandırdığı qadın da ucaboy idilər, Qurban
kişi isə (elə oğlu Fuad da ona çəkib) balacaboylu idi. Və hər iki
qadın Qurbanla danışanda ona yuxarıdan aşağı baxırdılar.
Əlbəttə, qayınanasını nəzərdə tutduqda Fuad bu ifadəni məcazi
yox, hərfi, müstəqim mənasında işlədir.
417
—Fuad qədəş, pererivdə bir yerə gedəcəyik?
—On ikinin yarısında burda ol, Qasım, aerodroma
gedəcəyik.
***
Fuad vərdiş halını almış ötəri bir baxışla qapının üstündəki
yazıya — öz adı, familiyası qəbul günləri və saatları qeyd
olunmuş lövhəyə baxdı və katibənin otağına keçdi. Fuadın və
rəis Əhməd