həyatlarını sərf edirlər ki, seçilsinlər,
başqalarından üstün olsunlar, bəyəndikləri qadınların da
diqqətini cəlb etsinlər və bu mübarizəyə gedən illərdə nə
qadınlara doyunca vaxt ayırmağa, nə əməlli-başlı sevibsevilməyə,
nə də insanı məst edib, gündəlik yaşayışdan ayırıb
aparan məhəbbətə macal qalır... Və qadın, gözəllik, nəşə və
məhəbbət naminə seçilmək ehtirası artıq bir vasitə yox, özü
özlüyündə məqsəd olur. Və bəlkə Fuadın bu yaşında Nelli kimi
gənc və cazibəli bir qızla sevişməsi — özü ən ali bir məqsəddir
— rəislikdən də, bütün başqa niyaz-imtiyazlardan daha yüksək
və həqiqi məqsəd. Ancaq Fuad onu da dərk edirdi ki, ağlından
keçənlər — xam xəyallardır, ailəsi var, iki oğlu var, Şövqü var
və bütün bunlar uzunmüddətli, bəlkə də ömürlük dəyərlərdir,
ən qızğın, ən çılğın eşq isə bir aya, üç aya, uzağı bir ilə alışıbsönür,
neçə deyərlər, yanır, sovrulub havaya gedir — yerində
külü qalır, vəssalam. Amma hər halda könlü, necə deyərlər,
gizli istəklər guşəsini —surquclu möhürlərlə kip bağlamaq da
düz deyil axı... Nelliylə kiçicik bir roman... Əlbəttə Bakıda
yox, məsələn, bir aylıq yay məzuniyyəti kurort — Krım, Soçi,
Pribaltika... yaxud daha da arxayınçılıq olsun deyə —
ümumiyyətlə ağlagəlməz bir yer — Bakı camaatına heç vəchlə
rast gəlməyəcəyin bərgüzidə guşəsi böyük məmləkətimizin —
Baykal gölü, İssık-göl, nə bilim Kamçatka kurortları... Aman,
aman... Bəlkə də, haçansa, kim bilir... Fuad rəis olandan sonra,
bir gün, işgüzar bir ezamiyyət. Çox ciddi və təmkinli tonla:
"Nelli! Məni Moskvaya çağırırlar, müşavirəyə, orada cürbəcür
yazı-pozum, tapşırıqlarım olacaq. Kadr şöbəsinə deyin, sizin də
əmrinizi hazırlasın". Bunlar hamısı çox gözəl, amma, görəsən,
420
Nellinin heç yatsa yuxusuna gələrmi ki, Fuad ağlında belə
şeylər tutub... Niyə tərs kimi həmişə ucaboylu qızlardan xoşu
gəlir? Bircə Rumiyyədən başqa, Rumiyyəylə boyları bərabər
idi — əlbəttə, Rumiyyə dikdaban çəkmə geyməsəydi. Neçə
dəfə boyunun qısalığı Fuadı xoşladığı