ı qızlardan məhrum
etmişdi. İndi Fuad bu məsələyə müəyyən məzəylə baxırdı,
ancaq axı, haçansa ilk gənclik illərində bu zarafat deyildi, faciə
idi. Faciə ha, faciə tapdın, gülməlidir, vallah! İndi bəlkə məzəli
gəlir, amma ilk gənclik illərində, rastına çıxan hər bir gözəl
qıza sevişmək, evlənib ailə qurmaq niyyətiylə baxarkən — bu
qızların böyük bir qismi ona əbədiyyən çatılmaz idi. Boylarına
görə. Küçədə yan-yana, qol-qola gedərkən kişinin başı qadının
çiynindən olması — Fuadçun dözülməz bir lövhə idi.
Gülməlidir, həm də faciə idi bu. İllah da bir dəfə — Fuad
Əsmərə aşiq olanda. Əsmər Oqtayla bir sinifdə oxuyurdu,
Fuadgildən iki sinif aşağı. İçərişəhərdə olurdular. Əsmərgil —
bir özüydü, bir də anası... Sonralar Əsmər Camala ərə getdi.
Camal onların məktəblərində ingilis dili dərsi deyirdi, Qurbanla
da heç yola getmirdi... Qurban "zəhləm elə əzmə-büzmə
kişilərdən gedir — deyərdi — bir kişi ki, cibində dırnaq qayçısı
gəzdirə ondan nə gözləyirsən...U Doğrudan da Camal ifrat
səliqə-sahmanlı idi... Hamı elə bilirdi ki, Əsmər Oqtayla gəzir,
həmin bu Oqtayla, Muradov Oqtayla və Fuad Əsməri Oqtaya
dəlicəsinə qısqanırdı. Bir gün heç kəsin gözləmədiyi bir halda
Əsmər Camala ərə getdi, bir qədərdən sonra isə onlar Bakıdan
köçdülər. Sonralar Fuad yavaş-yavaş Əsməri unutdu, ağrısı-
acısı da qaysaqlanıb sağaldı, amma o illər, o illər Fuad lap dəlidivanə
idi. Boyunun çıxması üçün nə etmirdi Fuad, basketbola
yazılmışdı, müalicə gimnastikasıyla məşğul olurdu. Xısın-xısın
için yeyirdi, amma ürəyindəkiləri Əsmərə açmamışdı, qorxurdu
gülər, lağa qoyar, Oqtaya, başqa uşaqlara danışıb ələ salar
Fuadı...
***
421
Stolunun arxasına keçən kimi gündəlik işlər dəftərçəsini
açdı. "Nə etməli, kiminlə görüşməli, kimə zəng etməli, hara
getməli" və sairə qrafalara bölünmüş vərəqə göz gəzdirdi.
—10-da plan müşavirəsi, rəisinin yanında.
11-də mənim yanımda letuçka.
12-10-da aerodrom. ADR heyətinin qarşılanması. Onlarla
nahar.
4-də dəfn.
7-də