Mürsəli? Bir arxayın vaxtda macal tapıb qəti qərar
vermək lazımdır.
Əhməd Nəzər:
—Yaxşı, qurtardıq, — dedi. — Yarım saatdan sonra mən
Nazirlər Sovetində olmalıyam. Fuad, sən yerindəsən?
—İndi yanımda letuçkadır. Sonra aerodroma gedəcəm.
Raykomdan tapşırıblar. ADR-dən nümayəndə heyəti gəlir.
Dörddə də dəfndir.
—Hə, — Əhməd Nəzər köksünü ötürdü və başını buladı. —
Əşi, yazıq Salahlı... Neçə vaxtdı rast gəlmirdim ona, amma
doğrudan çox namuslu adam idi...
—Siz də gedəcəksiz dəfnə?
—Çalışaram. Dörddədir, deyirsən? Əşşi, vallah, axşam da
açılışdır da! Sən danışacaqsan, hə?
—Bəli.
441
Hər ikisi diqqətlə bir-birinin gözlərinin içinə baxdılar. Əvvəl
Əhməd Nəzər qaçırtdı gözlərini. Fuad dik baxırdı onun
gözlərinin içinə. Hər ikisi bu son mükalimənin gizli mənasını
bilirdi: axşam şəhərin perspektiv planlaşdırılmasına aid
layihələr sərgisi açılacaqdı. Təntənəli açılışda təbii ki, rəis
danışmalıydı. Amma üç gün bundan qabaq Əhmədə də, Fuada
da zəng vurub demişdilər ki, Fuadın danışması məsləhətdir.
Bunun səbəbini hər ikisi başa düşürdü. Əhməd Nəzərin
məsələsi həll olunmuşdu. Belə mühüm tədbirdə yarısabiq rəisin
deyil, gələcək rəisin danışması daha məqsədəuyğun sayılırdı.
Şövqü bunu eşidəndə Fuadı yanına çağırtdırdı: sən başa
düşürsən bu nə deməkdir? Hamı orda olacaq. Bu təyinat qabağı
sənin, necə deyərlər, son sınağındır. Məsələn həll olunmağına
olunub, amma bilirsən də, bir uğursuz söz, bir namünasib çıxış
— hər şeyi dəyişə bilər. Əhməd Nəzəri də sən tək əlli tutma,
baxma, köhnə qurddur, indi bütün vasitələrə əl atıb, bütün
kanallarını işə salıb, doğrudur, bir qələt eləyə bilməz, biz də,
deyir dəvə qulağında yatmamışıq, amma hər halda, sənin
çıxışından da çox şey asılıdır, gərək elə danışasan ki, heç kəsin
ürəyində zərrəcən şəkk-şübhə qalmasın: o yer məhz sənin
yerindir, elə bil lap boyuna biçilib.
Fuad heç nə demədi, gülümsündü, amma bu tədbirin
səviyyəsini, bu çıxışın əhəmiyyətini o özü də çox gözəl dərk
edirdi.
İşçilər