insandır, həyatdır, şəxsi xahişi
üçün gəlib, nə olar, amma ağlındakı öz işi deyil, əsas fikri-zikri
ümumi məsələlərdir bu adamın, ictimai işlərdir, xalqın
mənafeyidir..."
Bəlkə də Şövqünün reseptləri hər qapıya düşəcək açar
deyildi, amma hər halda iki-üç dəfə Fuadın karına gəlmişdi.
İndiysə Fuad sınaya bilmədi bu üsulu. Elə ağzını açmaq
istəyirdi ki, Əhməd Nəzər qəfildən:
—Fuad, oğlum, — dedi — sənə bir balaca işim düşüb.
"Vəssalam — deyə Fuad düşündü — qara məni basınca mən
qaranı basım".
—Buyurun, Əhməd müəllim, — dedi.
443
—Deyir, şər deməsən, xeyir gəlməz, bu böyrəyim mənə
yaman əziyyət verir, bir yandan da hipertoniya... Deyir,
həştaddandır... Mənim də hay-hayım gedib, vay-vayım qalıb.
Əşşi, neçə vaxtdır səninlə danışmaq istəyirdim elə... İstəyirəm,
çəkilim daha bir kənara, yorulmuşam Fuad, day indi siz
cavanların əyyamıdır, biz, deyir, elədiyimizi eləmişik,
gördüyümüzü görmüşük... O gün bir mötəbər yerdə də söz
saldım, məni çox dilə tutdular ki, bəs hara gedirsən, sənin
vəzifəni kim apara bilər. Səni nişan verdim, Fuad, dedim, odey,
bax, hazır kadrdır, gözümün qabağında böyüyüb-yetişib, indi
cavandır, biz də lazımı kömək, məsləhət edərik. Görək,
deyəsən, saqqızların oğurlamışam..." indi deyirəm sən də
biləsən. "Ay kişi, kimə gəlirsən, day mənə yox da!" — Fuad
belə düşündü, ancaq: "Çox sağ olun, çox minnətdaram", —
dedi. Bir az quru çıxırdı, amma bundan artıq dil-ağız eləməyi
nəfsi götürmürdü heç cür. Axı Əhməd Nəzərin dediklərində bir
misqal da həqiqət yox idi, əksinə vəzifəsində qalmaq üçün,
Fuadın başın əkmək üçün dəridən-qabıqdan çıxırdı. İndi axır
ki, kitabının bağlandığını dərk edib, başlayıb məni ələ salmağa,
ay səni kişi, yəni səncə belə sadəlövhəm, bu qədər uşağam ki,
sənin sözlərinə inanam! Yaxşı, bunlar hamısı heç, de görək
xahişin nədir axı?.. — İndi Fuad, oğlum, səndən bircə ricam
var. İnşallah, gəlib oturacaqsan mənim yerimdə, elə belə də
olmalıdır, gərək qocalar öz yerlərini vaxtı gələndə cavanlara
təhvil