özünü
biabırçılıqla işdən qovdular; bu həqiqət tərəfdarının (ərizəsində
özünü belə adlandırırdı) natəmizliyi, əliəyriliyi üzə çıxdı... Elə
Fuadı da o vaxt təyin elədilər bu vəzifəyə. Əvvəllər Fuadın heç
könlü yox idi. Amma Qaraşın yeri boşalan kimi Şövqü Fuadı
bu yerə "itələməyə" başladı... Əhməd Nəzər Şövqüyə vaxtlı-
vaxtında kömək göstərdiyi üçün dil-ağız edirdi. Şövqü isə
Fuada: "Geci iki ilə Əhməd pensiyaya çıxacaqdır, — deyirdi,
— o yer səninkidir".
Şövqü şahmatı zəif oynayır, amma həyatda yeddi-səkkiz
oyunu irəlidən görür. Fuad müavinliyə təyin olunandan bir ay
sonra Şövqü öz ad gününə qızı və kürəkəniylə birlikdə Əhməd
445
Nəzərovu da çağırmışdı. Ömründə ilk dəfə Şövqü kimi məşhur
bir adamın məclisinə düşmüş Əhməd Nəzər lap karıxıb
qalmışdı, özünü itirmişdi, necə deyərlər, məclis onu tutmuşdu,
odur ki, cəsarət üçün bir az artıq içib kefləndi. Eyvanda Fuadı
qucaqlayıb: "Mən səni oğlum bilirəm, Fuad!" — deyirdi —
Şövqü Camaloviçin xətrini dünyalarcan istəyirəm. Elə
sevinirəm ki, məhz səni göndəriblər bizim idarəyə, bir yerdə
yaxşı işləyəcəyik, inşallah... Əşi, o Qaraş köpəkoğluna mən nə
pislik eləmişddm axı... Adam balası olsaydı onu yağ içində
böyrək kimi saxlayacaqdım, başladı mənimlə qoz-qoz
oynamağa əşşi... Məni ən çox yandıran bilirsən nədi, Fuad?
Hər nə yazıb o ərizədə yazıb, hamısını halal edərdim ona, bircə
məni yandırıb cızdağımı çıxaran bilirsən nədir? Nicat haqqında
yazdığı...
Və o gün Əhməd Nəzər bir az artıq içdiyiçün böyük bir sirri
açdı Fuada: Nicat onun doğma oğlu deyilmiş. Övladları
yoxmuş, Əhmədlə arvadının olmurmuş uşaqları. Müharibədən
sonra qərara gəliblər ki, gedib uşaq evindən yetim uşaq
götürsünlər, saxlayıb böyütsünlər... Birini, lap körpəsini
seçiblər, gətiriblər və yalnız bir-iki aydan sonra məlum olub ki,
uşaq anadangəlmə şikəstdir, sümükləri bərkimir, bütün ömrünü
xüsusi korsetlərdə keçirməlidir və hər gün tələf ola bilər.
Deməli, uşaq neçə il yaşayır yaşasın, onlara heç bir