"letuçkaya" başladı. Şöbə
müdirləri cari işlər haqqında qısa hesabat verirdilər, Fuad
onları eşidir, amma dinləmirdi. Fikirləri bu otaqdan və bu
zamandan çox-çox uzaqlarda idi. Fuad Salahlı idi fikirlərində
dolaşan.
Beşinci fəsil
447
İnstitutdakı müəllimlərin çoxusu elə bil bir-birinə oxşayırdı,
amma Fuad Salahlı heç kimə oxşamırdı. Qara saçları, arıq,
əsəbi sifəti, ucu sivri burnu, nazik mütəhərrik dodaqları və eyni
cür daima hərəkətdə olan nazik uzun barmaqları vardı. Həmişə
"Kazbek" çəkərdi, həmişə də papirosu qeyri-adi bir formada
əzib burardı. Həmişə üst-başına kül ələnmiş olardı, həmişə də
pencəyinin üst cibində sıx dişli qırmızı daraq olardı, tez-tez o
darağı çıxarıb saçlarını dala darayardı. Mühazirə zamanı da
daraq əlindən düşməzdi və bir dəfə hətta institutda böyük bir
iclasda kürsüyə qalxanda bir əlində çıxışı, kağız-kuğaz, bir
əlində daraq vardı, danışa-danışa arabir saçlarını dala darayar
və yatımsız tükləri elə həmin dəqiqədəcə yenidən alnına
tökülər, sağ gözünün üstünü örtərdi. Nə isə bir əsəbilik,
çılğınlıq, darhövsələlik vardı bütün hərəkətlərində,
davranışında, özünü tutmaq manerasında. Danışıq tərzi də elə
beləcə idi: əsəbi, kəsik, amma eyni zamanda da son dərəcə
dəqiq ifadə olunmuş düşüncələrin durub dayanmaz axarı...
Sözlər, sanki çağlayır, bulaq kimi qaynayıb üzə çıxırdı — fikir
fikri çəkir, mülahizə mülahizəyə calanırdı. Fuad Salahlının
mühazirələrində iynə atsaydın yerə düşməzdi. Əllinci ilin
ortaları idi və o vaxt Fuad Salahlının müasir memarlığın köklü-
köməcli problem məsələləri haqqında cəsarətli fikirləri,
memarlığın estetik və funksional vəhdəti haqqında
mülahizələri, bəzəkçilik, eklektika, yalançı ənənəçilik, sırf
bədiilik, ifrata çatmış zahiri dəbdəbə və başqa bu kimi
naqisliklərə qarşı amansızlığı, barışmazlığı, yeni tikinti
materiallarından doğan yeni inşaat imkanları haqqında verdiyi
məlumatlar, konstruksivizmin müsbət cəhətləri, müasir dünya
arxitekturasındakı bizə də faydalı ola biləcək