ı qatlayıb
cibinə qoyar e!.. İstəsə adamı göyə qaldırar, istəsə palçığa
batırar, bildin?
Bu vaxt partkom içəri girdi və Zülfüqarov yenə tonunu
dəyişdi:
—Yox, biz bu məsələnin üstündən belə asanlıqla keçə
452
bilmərik, — dedi, — siz lazımi cəzanızı almalısınız. Yoxsa hər
yerindən duran tələbə mötəbər, hörmətli sənətkarlarımız
haqqında ağzına gələni danışsa, bu yaxşı nəticə verməz.
Fuadın sifətindən puçur-puçur tər axırdı, pərtliyindən,
eşitdiyi təhqirlərin iynələrindən boğulurdu, hiddətindən dili də
tutulmuşdu elə bil, ağzını açıb bir kəlmə cavab verə bilmirdi,
yer yarılsaydı yerə girərdi...
Fuadın məsələsi tələbə elmi cəmiyyətində (dekan
Zülfüqarovun iştirakı ilə) müzakirə olundu, onu institutdan
çıxarmaq məsələsini qaldırdılar. Məsələnin qəti həlli rektorun
ezamiyyətdən qayıtmasına qaldı.
O da yadında idi ki, məruzəsinə hamıdan çox əl çalan bəzi
tələbə yoldaşları indi Fuadı görəndə gözlərini gizlədirdilər, elə
müəllimlərin də bir qismi özlərini görməməzliyə vururdu.
Sonralar o, dönə-dönə düşünmüşdü ki, bu bir neçə həftənin
dərsi həyatın ona verdiyi dərslərdən ən mühümü idi, bəlkə də
ona görə ki, ilk ciddi dərsi idi dünyada; adamların etibarına
bələd olduğu ilk dərs...
Asya o zaman çox ona ürək-dirək verdi, sağ olsun.
Doğrudan doğruya arxa oldu, ən çətin dəqiqələrdə ruhdan
düşməyə qoymadı. Rektorun gəlməsini edam kimi gözləyən
Fuadın təsəllisi yalnız Asyanın həyanlığı idi. Asya:
—Nəzir demişəm, — deyirdi, — görərsən, hər şey xeyirnən
qurtaracaq.
Rektor qayıdan günün sabahısı Fuadı yenə mühazirədən
çağırdılar. Bu səfər rektorun yanına apardılar.
Kabinetdə rektordan başqa dekan Zülfüqarov və Fuadın
tanımadığı çalsaçlı, lopabığlı bir kişi də vardı. Fuad bu səfər
də, az qala, tanımayacaqdı Zülfüqarovu. Elə bil tamam başqa
adam idi qabağındakı. Dekan olduğu fakültədə həmişə şəstlə
gəzən, özünü p... yemiş turac kimi tutan Zülfüqarov — bu
hündürboylu, bazburutlu kişi — burada elə bil büzüşüb cücəyə
dönmüşdü, yersiz-yersiz və