k reproduksiyaları
müqabilində burada Korbüzenin, Raytın, Mis van der Roenin,
Hropiusun, Joltovskinin iri həcmli nəfis albomları vardı.
Fuadın, adlarını yalnız kitablardan bildiyi bir çox görkəmli rus,
erməni, gürcü, eston memarları öz fotoşəkillərini, kitablarını,
albomlarını xoş sözlərlə Şövqüyə hədiyyə vermişdilər. Müasir
dünya arxitekturasının problemlərini, cərəyanlarını, imkanlarını
Şövqü heç də Fuad Salahlıdan az bilmirdi və bütün bunlar
haqqında ondan pis danışmırdı...
Şövqü:
—Fuad, bala, — deyirdi, — memarlıqda böyük dəyişikliklər
gözlənir, mənim də böyük perspektiv planlarım var. Amma
mənə köməkçilər lazımdır; — birini bu gün tapdım — sən,
daha kimləri cəlb etmək olar? Sənin kimi, mənim kimi düşünən
tələbə dostlarından kimi məsləhət bilirsən, kim bizimlə işləyə
bilər?
Fuad Oqtayın və bir neçə başqa yoldaşının adını çəkdi.
—Bəs müəllimlərinizdən? Mən yaxşı bələd deyiləm sizin
institutun müəllimlərinə, amma yəqin onların içində də bizim
əqidəmizə yaxın olanları var. Yəqin elə sən də bu məruzəni
yazanda hər halda müəllimlərindən kimləsə məsləhətləşibsən,
kimsə sənin fnkirlərini bəyənib, səni ruhlandırıb, həmi?
Fuad:
—Müəllimlərimizdən bizə ən yaxın Fuad Salahlıdır, —
457
dedi.
Şövqü:
—Fuad savadlı memardır, — dedi, — amma rus demişkən
neudaçnikdir, heç bir vaxt dövrün nəbzini tuta bilməyib o...
Bilqeyis xanım yenə çay gətirdi.
Şövqü:
—Bir də, Fuad, bala, — dedi — məndən sənə amanat — bir
şeyi heç vaxt yaddan çıxartma. Aramızda sənin o dekanın,
nədir onun familiyası?
—Zülfüqarov.
—Hə, o Zülfüqarov kimiləri də var... Və bir Zülfüqarovla
yüz nəfər Fuad Salahlı kimisi bacarmaz, amma yüz
Zülfüqarovun öhdəsindən bir Şövqü Şəfizadə gələr! — Bu
sözləri açıqdan-açığa qürrələnərək deyirdi, özü də başa düşdü
ki, bir az lovğalanma kimi çıxır və dərhal mülayimcəsinə əlavə
etdi: — Bax bütün bunları mən sənə oğlum kimi deyirəm...
Güclü olmaq lazımdır, bala, güclü... Mənim babam rəhmətlik
həmişə deyərdi ki, dağ olmaq istəyirsən,