dağa söykən...
Axşam altı olardı, Fuad Şövqügildən çıxanda. Səhər
institutda Zülfüqarov onu görən kimi gülə-gülə:
—Eloğlu, sudan yaman quru çıxdın ha! —dedi. —
Canından, başından muğayat ol. Kişinin kefi necədir e, Qurban
qağanın?
Fuad nəyi unutsa da bunu unutmadı. Bir il bundan qabaq
pensiyaya çıxmış Zülfüqarov onun qəbuluna gəlmişdi. Xırda
bir xahişi vardı. Fuad onu xüsusi bir nəzakətlə qarşıladı, amma
israrla qocaya "sən" deyirdi, tez-tez "eloğlu deyirdi, arada bir
"allahsız" da gupadı. Zülfüqarovun xahişini yerinə yetirmək
Fuadçün su içmək kimi asan bir iş idi. Amma Fuad:
—Canınçün eloğlu, çox zor iş üçün ağız açırsan, — dedi. —
Əlimdən gələni edərdim sənin xətrin üçün, amma heç düzələn
məsələyə oxşamır.
Əli ətəyindən uzun, suyu süzülə-süzülə çıxıb gedən
Zülfuqarovu kabinetinin qapısınacan ötürdü və Zülfüqarov
458
qapıdan çıxanda özünü saxlaya bilmədi:
—Eloğlu, — dedi, — bax, canından-başından muğayat ol ha!
O vaxt isə məsələlər, doğrudan da xeyrə həll olundu. Asya
deyirdi ki, mənim nəzirlərim allahı rəhmə gətirdi. Doğrudan da
aldığı kiçik məvacibin yarısını nəzir-niyaz paylamışdı Asya
səfeh... Fuadı təbii ki, institutdan qovub eləmədilər, ondan yan
gəzənlər yenə mehribanlıq göstərdilər.
Amma Böyük Fuadı — Salahlı Fuadı bir ay sonra tələbələr
arasında zərərli fikirlər təbliğ etdiyinə görə, müasir milli
memarlığımıza xor baxıb nihilist münasibət bəslədiyinə görə,
konstruktivizmə və Qərb memarlığına aludəçiliyinə görə
institutdan çıxartdılar.
Altıncı fəsil
Fuad saata baxdı və Mir İsmayılın sözünü kəsdi.
—Yaxşı, mən aerodroma getməliyəm, Yekunlaşdır çıxışını,
Mir İsmayıl.
Mir İsmayıl:
—Yekunlaşdır deyəndə, elə dediklərim bu qədərdi, — deyib
oturdu.
—Yaxşı, onda qurtaraq iclası, gedə bilərsiz.
İşçilər otaqdan çıxdılar. Fuad Nellini çağırdı:
—Qaraja zəng vurun, Qasım gəlsin, aerodroma gedirəm.
—Baş üstə, yoldaş Mehdiyev, amma orda sizi gözləyirlər,
deyir özünüz vaxt təyin etmisiz.
—Kimdir o, vaxtım yoxdur,